Miko czarny
(Callimico goeldii)

Rzadki, zagrożony wyginięciem ssak z rodziny płaksowatych o małej głowie, dużych, nagich uszach, z gęstym futrem o długim i jedwabistym włosiu. Wokół głowy włosy tworzą grzywę. Miko czarne są bardzo głośne oraz bardzo szybkie i ruchliwe. Są trudne do schwytania.

Długość: 27 cm
Długość ogona: 30 cm
Waga ciała: 450 g
Długość życia: 17 lat

Zachodnia część Ameryki Południowej.

Owoce, liście, nasiona, owady, soki drzew.

W grupie rozmnaża się tylko para rodziców. Ciąża trwa 154 dni. Samica rodzi zwykle 1 młode, które nosi przez 23 dni. Potem młodym opiekuje się ojciec. Samice są dojrzałe płciowo po 8,5 miesiącach, samce po 16,5 miesiącach.

Żyje w grupach liczących 20-30 osobników. Żyje w tropikalnych lasach na równinach w koronach drzew do wysokości 5 m, ale żeruje na wysokości nawet 30 m. Czasem schodzi na ziemię łowić koniki polne. Jest aktywny w ciągu dnia. W nocy śpią przytulone do siebie i owinięte ogonami. W dzień czyszczą sobie nawzajem futro. Terytorium znaczą moczem oraz wydzieliną z gruczołów umiejscowionych w okolicy mostka.

Gatunek	miko czarny	Callimico goeldii
Rodzina	płaksowate	Cebidae
Rząd	naczelne	Primates
Gromada	ssaki	Mammalia
Typ	strunowce	Chordata
Królestwo	zwierzęta	Animalia

© Media Nauka, 2011-10-30
ART00447/1516