NIERÓWNOŚĆ LOGARYTMICZNA
Nierówność logarytmiczna to taka nierówność, w której niewiadoma jest w podstawie logarytmu lub pod znakiem logarytmu.

Poniżej kilka przykładów nierówności logarytmicznych.
Rozwiązywanie nierówności logarytmicznych wymaga najpierw określenia dziedziny nierówności, czyli wszystkich wartości x, dla których nierówność (w tym logarytm) ma sens matematyczny.
Rozwiązań szukamy w tym właśnie zbiorze.
Przy rozwiązywaniu nierówności logarytmicznych korzystamy z monotoniczności funkcji logarytmicznej.
Jeżeli podstawa logarytmu a>1, to funkcja logarytmiczna jest rosnąca i nierówności argumentów odpowiada taka sama nierówność wartości funkcji.

Rozwiązać nierówność:
Określamy dziedzinę nierówności. Liczba logarytmowana musi być większa od zera. Mamy więc warunek
x>0.
Teraz liczbę 4 należy wyrazić poprzez logarytm o podstawie 2 (
4=log216) i ponieważ podstawa logarytmów jest większa od jedności, nierówność wartości funkcji możemy zastąpić nierównością jej argumentów, bez konieczności zmiany zwrotu nierówności.
Zaznaczamy na osi liczbowej dziedzinę nierówności oraz otrzymany wynik i wyznaczamy część wspólną zbiorów. Jest to rozwiązanie naszej nierówności.
Odpowiedź:
Jeżeli podstawa logarytmu 0<a<1, to funkcja logarytmiczna jest malejąca i nierówności argumentów odpowiada nierówność wartości funkcji o przeciwnym zwrocie.

Rozwiązać nierówność:
Określamy dziedzinę nierówności. Liczba logarytmowana musi być większa od zera. Mamy więc warunek
x>0.
Teraz liczbę 0 należy wyrazić poprzez logarytm o podstawie 1/2 (
0=log1/21) i ponieważ podstawa logarytmów jest mniejsza od jedności, nierówność wartości funkcji możemy zastąpić nierównością jej argumentów, ale wymagana jest
zmiana zwrotu nierówności.
Wszystkie rozwiązania należą do dziedziny nierówności.
Odpowiedź:
})
© Media Nauka, 2009-12-13
ART00225/433
.