Żaba jeziorkowa
(Rana lessonae)

Jest to najmniejszy, pospolity w Polsce przedstawiciel żab zielonych. Grzbiet ma kolor jaskrawozielony i pokryty jest nielicznymi ciemnymi plamkami. Wzdłuż grzbietu biegnie jasna linia kręgowa. W pachwinach oraz na pośladkach występują żółte niewielkie plamy, tworzące marmurkowy deseń, co odróżnia ją od żaby wodnej, bardzo do niej podobnej. Ponadto od żaby wodnej odróżnia się obecnością na tylnich kończynach dużych modzeli podeszwowych o ostrych krawędziach. Brzuszna strona ciała jest biała. Samce w odróżnieniu od samic mają worki rezonacyjne oraz szarobrązowe modzele godowe na pierwszych palcach kończyn przednich.

Długość ciała: do 7,5 cm (samce), do 7,8 cm (samice), 6,5 cm (kijanki)

Małe, zarośnięte stawy, rowy, jeziorka. Środkowa i wschodnia Europa.

Owady o dziennym trybie życia, dżdżownice, pająki, ślimaki.

Pora godowa rozpoczyna się od kwietnia do maja. Samica składa skrzek w postaci kulistych kłębów, które zawierają od 600 do 3000 jaj.

W okresie godowym żaby te odzywają się charakterystycznym głosem "koak-koak". Aktywna w dzień. Gdy zbiornik wysycha, wędruje w poszukiwaniu innego. Sen zimowy spędza na lądzie.

© Media Nauka, 2012-02-18
ART00474/1543