Ciepło - symulacja

Kolor cząstek oznacza przynależność do zbiornika (czerwony = zbiornik 1, niebieski = zbiornik 2). Kolor segmentów ścianki koduje jej lokalną temperaturę. Chwilowy kierunek i tempo przepływu ciepła osobno dla każdej granicy (gaz1↔ściana i ściana↔gaz2) pokazuje panel odczytów po prawej — ponieważ ścianka magazynuje energię w wielu niezależnych segmentach wzdłuż wysokości, te dwie wielkości mogą się chwilowo różnić (np. gdy inna część ściany oddaje energię zbiornikowi 2, a inna właśnie odbiera ją ze zbiornika 1); zbiegają się w przybliżeniu dopiero w stanie bliskim równowagi lub przy dużej liczbie cząstek. Model uproszczony: ścianka ma zerową grubość w kierunku poziomym — każdy segment to pojedynczy węzeł temperaturowy, z którym oddziałuje gaz z obu stron jednocześnie (nie jest to więc pełne przewodnictwo Fouriera przez materiał o skończonej grubości, tylko ścianka z lokalną pojemnością cieplną, wymieniająca energię z gazem — model współczynnika akomodacji Maxwella — i przewodząca ją wzdłuż wysokości między sąsiednimi segmentami zgodnie z równaniem dyfuzji). Parametry sprzężenia gaz–ścianka i dyfuzyjności cieplnej wzdłuż ścianki są ustalone na stałe, by nie odciągać uwagi od głównego zjawiska.