Nicówka ogórkowa

Nicówka ogórkowa, mięsichówka ogórkowonna (Macrocystidia cucumis) to gatunek niejadalnego grzyba prawdopodobnie z rodziny Macrocystidiaceae. Wydziela ogórkowy zapach, co jest jego główną cechą rozpoznawczą. Stare owocniki pachną tranem.

Występowanie i środowisko PL

Rośnie w lasach iglastych i liściastych, często w trawie przy drogach. Lubi wilgotne środowisko.

Tryb życia i zachowanie

Owocniki pojawiają się od lipca do października.

Morfologia i anatomia

Kapelusz ma 2-6 cm średnicy. Trzon ma 3-7 cm wysokości.

Kapelusz ma czerwonobrązowy lub ciemnobrązowy kolor, jaśniejszy, żółtawy lub różowawy na skraju. Na brzegach widoczne prześwitujące prążkowanie. Kształt najpierw stożkowaty lub dzwonkowaty, potem spłaszczony z niewielkim garbkiem.

Blaszki najpierw białawe, potem czerwonożółte.

Miąższ jest brązowy.

Trzon cienki, czerwonobrązowy, prawie czarny, z białawym nalotem, cylindryczny.

Rozmnażanie

Wysyp żółtobrązowy.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Cechy

Środowisko

lasy iglaste
lasy liściaste

Jadalność

gatunek niejadalny

Inne cechy

saprofit

Ostrzeżenie

Zbieranie grzybów wymaga ich dobrej znajomości i dużego doświadczenia w ich zbieraniu. Każdego roku w wyniku złej identyfikacji gatunków grzybów umiera sporo ludzi w Polsce. Nie zbieraj i nie jedz grzybów, których nie znasz lub co do których masz jakiekolwiek wątpliwości. Pamiętaj, że często gatunki jadalne i trujące są do siebie bardzo podobne, szczególnie w przypadku młodych owocników. Często identyfikacja tylko na podstawie zdjęcia może być nieco myląca. Przy identyfikacji gatunku trzeba uwzględniać wiele czynników, a więc atlas grzybów może jedynie wspierać grzybiarza w identyfikacji gatunku, nie może jednak zastąpić doświadczenia i zdrowego rozsądku. Właściciel strony nie bierze odpowiedzialności za zbieranie i spożywanie grzybów przez użytkowników serwisu.

Kalendarz przyrody

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	Opis
						●	●	●	●			Okres występowania owocników nicówki ogórkowej.

Pokrewne gatunki grzybów

Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

Hans E.Laux – Atlas grzybów jadalnych i trujących, ISBN 978-83-7773-304-2, RM 2014
Markus Fluck – Atlas grzybów - oznaczanie zbiór użytkowanie, 978-83-7175-858-4, Delta 2015