Ołownicowce, zawciągowce

Ołownicowce, zawciągowce (Plumbaginales) to rząd roślin okrytonasiennych, do którego zaliczamy rodzinę ołownicowatych z 600 gatunkami. W polskiej florze występują 4 gatunki roślin należących do tego rzędu. To najczęściej drzewa, krzewy i krzewinki, a także rośliny zielne.

Rodziny

Alfabetyczny wykaz opublikowanych rodzin.

Nazwa rodziny	Nazwa łacińska	Liczba gatunków		Czy występuje w Polsce?
Nazwa rodziny	Nazwa łacińska	Świat	Polska	Czy występuje w Polsce?
ołownicowate	Plumbaginaceae	600	4	Tak

Występowanie i środowisko

Najwięcej gatunków żyje w rejonie Morza Śródziemnomorskiego i Azji Środkowej. Preferują tereny suche i zasolone.

Morfologia i anatomia

Ulistnienie skrętoległe. Kwiaty zebrane w grona.

Najbardziej popularne gatunki roślin

Oto wykaz dziesięciu (TOP 10) najbardziej popularnych gatunków roślin z tego rzędu. Jako kryterium popularności danej rośliny przyjęto częstość jej wyszukiwania w przeglądarce internetowej (w przypadku gdy nasz serwis posiada takie dane).

Kalendarz przyrody

Kolejne numery w tabeli oznaczają miesiące. Kolorowa kolumna oznacza bieżący miesiąc. Kropkami zaznaczono zdarzenie, które trwa przez cały okres, a trójkątami tylko początek lub koniec miesiąca. Na końcu tabeli znajduje się filtr, za pomocą można ograniczyć liczbę wyświetlanych wierszy do bieżącej daty.

Opis

●

Kwitnie zatrwian szerokolistny.

●

Kwitnie zatrwian wrębny.

●

Kwitnie zatrwian zwyczajny.

◂

▸

Wysiew nasion do gruntu.

●

Podział starszych kęp.

●

Wiosenne porządkowanie – usunąć ewentualne zbrązowiałe i obumarłe pędy z zewnętrznych warstw kępy; nie ciąć zdrowych liści; delikatne porządkowanie rękoma lub grzebieniem; odsłonić centrum kępy dla lepszego przewietrzania.

●

Unikać nawożenia – zawciąg jako roślina naturalnie ubogich stanowisk nadmorskich i górskich nie potrzebuje nawożenia; przy żyznej glebie i nawożeniu azotem rośnie bujnie, ale luźno i traci charakterystyczny poduszkowaty pokrój; kwitnienie słabsze przy przenawożeniu.

●

Kwitnie zawciąg pospolity.

●

Regularne deadheading – usuwanie przekwitłych kwiatostanów tuż przy podstawie łodygi stymuluje tworzenie nowych łodyg kwiatostanowych i przedłuża kwitnienie; zawciąg przy systematycznym deadheadingu co 7–10 dni kwitnie niemal przez cały sezon; bez deadheadingu kwitnienie ograniczone do jednego lub dwóch rzutów.

●

Odporność na suszę i zasolenie – zawciąg pospolity jako gatunek nadbrzeżny wyjątkowo tolerancyjny na zasolenie gleby i powietrza oraz na suszę; Nie wymaga podlewania. To doskonały wybór do ogrodów nadmorskich i przy drogach zimą solonych; jedna z nielicznych bylin ogrodowych o prawdziwej tolerancji na zasolenie.

●

Monitoring zdrowotności – zawciąg przy odpowiednim stanowisku wyjątkowo zdrowy; przy zbyt wilgotnej glebie lub cieniu możliwa zgnilizna szyjki korzeniowej i obumarcie centrum kępy; przy prawidłowym stanowisku słonecznym i przepuszczalnej glebie choroby praktycznie nie występują.

●

Zbiory nasion – przy kilku kwiatostanach pozostawionych bez deadheadingu główki nasienne dojrzewają w lipcu; zbierać, gdy główki brązowieją i papierowe okrywy zaczynają się otwierać; nasiona suszyć w papierowej torbie; przechowywać w suchym chłodnym miejscu; odmiany ogrodowe mogą nie przekazywać cech rodziców z nasion.

●

Podział kęp i sadzenie.

●

Kwitnie zawciągowiec zwyczajny.

Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich — Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski — Botanika. Systematyka, ISBN 978-83-01-13953-7, PWN 2013
Lucjan Rutkowski — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004