Ołownicowate

Ołownicowate, zawciągowate (Plumbaginaceae) to rodzina roślin okrytonasiennych z rzędu ołownicowców (zawciągowców), do której zaliczamy następujące rodzaje: zawciąg (Armeria), zatrwian (Limonium). W Polsce można spotkać 4 gatunki z tej rodziny roślin w środowisku naturalnym. Cała rodzina liczy około 600 gatunków.

To najczęściej drzewa, krzewy i krzewinki, a także rośliny zielne.

Występowanie i środowisko

Najwięcej gatunków żyje w rejonie Morza Śródziemnomorskiego i Azji Środkowej. Preferują tereny suche i zasolone.


Rodzaje

Wykaz wszystkich opublikowanych rodzajów z tej rodziny:

Gatunki

Wykaz pozostałych gatunków, opisanych w naszym serwisie:

Inne gatunki

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

          Wysiew nasion do gruntu.
           Podział starszych kęp.
           Wiosenne porządkowanie – usunąć ewentualne zbrązowiałe i obumarłe pędy z zewnętrznych warstw kępy; nie ciąć zdrowych liści; delikatne porządkowanie rękoma lub grzebieniem; odsłonić centrum kępy dla lepszego przewietrzania.
           Unikać nawożenia – zawciąg jako roślina naturalnie ubogich stanowisk nadmorskich i górskich nie potrzebuje nawożenia; przy żyznej glebie i nawożeniu azotem rośnie bujnie, ale luźno i traci charakterystyczny poduszkowaty pokrój; kwitnienie słabsze przy przenawożeniu.
       Kwitnie zawciąg pospolity.
       Regularne deadheading – usuwanie przekwitłych kwiatostanów tuż przy podstawie łodygi stymuluje tworzenie nowych łodyg kwiatostanowych i przedłuża kwitnienie; zawciąg przy systematycznym deadheadingu co 7–10 dni kwitnie niemal przez cały sezon; bez deadheadingu kwitnienie ograniczone do jednego lub dwóch rzutów.
       Odporność na suszę i zasolenie – zawciąg pospolity jako gatunek nadbrzeżny wyjątkowo tolerancyjny na zasolenie gleby i powietrza oraz na suszę; Nie wymaga podlewania. To doskonały wybór do ogrodów nadmorskich i przy drogach zimą solonych; jedna z nielicznych bylin ogrodowych o prawdziwej tolerancji na zasolenie.
           Monitoring zdrowotności – zawciąg przy odpowiednim stanowisku wyjątkowo zdrowy; przy zbyt wilgotnej glebie lub cieniu możliwa zgnilizna szyjki korzeniowej i obumarcie centrum kępy; przy prawidłowym stanowisku słonecznym i przepuszczalnej glebie choroby praktycznie nie występują.
          Zbiory nasion – przy kilku kwiatostanach pozostawionych bez deadheadingu główki nasienne dojrzewają w lipcu; zbierać, gdy główki brązowieją i papierowe okrywy zaczynają się otwierać; nasiona suszyć w papierowej torbie; przechowywać w suchym chłodnym miejscu; odmiany ogrodowe mogą nie przekazywać cech rodziców z nasion.
           Podział kęp i sadzenie.
         Kwitnie zawciągowiec zwyczajny.


Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.







Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich — Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski — Botanika. Systematyka, ISBN 978-83-01-13953-7, PWN 2013
  • IUCN — Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org

© medianauka.pl, 2018-07-13, RODZ-1361/22467
Data aktualizacji artykułu: 2024-01-15



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.