Strumień pola elektrycznego - symulacja

PREMIUM

Część interaktywna

Ta symulacja jest dostępna w Premium

Uruchamiaj pomiary na żywo, buduj wykresy i analizuj błędy w pełnej, interaktywnej wersji.

Odblokuj w Premium

Strumień \( \Phi \) pola elektrycznego przez płaską powierzchnię zależy od natężenia pola \( E \), pola powierzchni \( S \) oraz kąta \( \alpha \) między wektorem natężenia \( \vec{E} \) a wektorem powierzchni \( \vec{S} = S\,\hat n \), gdzie \( \hat n \) to jednostkowy wektor normalny (prostopadły do powierzchni): \( \Phi = \vec{E}\cdot\vec{S} = E\,S\cos\alpha \). W symulacji strzałka \( \hat n \) ma stałą długość, a rozmiar kwadratu odpowiada polu \( S \). Gęstość linii pola jest proporcjonalna do \( E \), więc liczba linii przebijających powierzchnię jest proporcjonalna do strumienia — dla \( \alpha = 90^\circ \) linie biegną równolegle do powierzchni i strumień wynosi zero, a dla \( \alpha > 90^\circ \) strumień jest ujemny — linie przebijają wtedy powierzchnię od strony przeciwnej do \( \hat n \) (zaznaczone na czerwono). Znak strumienia wynika z orientacji \( \hat n \), a nie z liczby linii: dla \( 0^\circ \) i \( 180^\circ \) liczba przecięć jest taka sama, a strumienie różnią się znakiem. Licznik linii jest poglądowy — zależy od dyskretnej siatki i służy jedynie ilustracji proporcjonalności.