Wyznaczenie przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła

Poziom: liceum / technikum Czas: ~45 min Zawiera: rachunek błędów

01 O doświadczeniu

Przyspieszenie ziemskie \(g\) jest jedną z najważniejszych stałych fizycznych — określa siłę grawitacji na powierzchni Ziemi i wpływa na każdy ruch ciał. Jego wartość wynosi około \(9{,}81\ \frac{m}{s^2}\), ale zależy od szerokości geograficznej i wysokości nad poziomem morza.

Wahadło matematyczne to klasyczny i precyzyjny przyrząd do wyznaczania \(g\). Metoda polega na zmierzeniu okresu drgań \(T\) wahadła o dokładnie zmierzonej długości \(L\) i obliczeniu \(g\) ze wzoru na okres. Przewaga tej metody nad innymi: nie potrzeba skomplikowanej aparatury — wystarczy nić, ciężarek, linijka i stoper.

📌 Cel doświadczenia

  • ✦ Wyznaczyć przyspieszenie ziemskie \(g\) metodą wahadła
  • ✦ Przeprowadzić serię pomiarów i obliczyć niepewność \(\Delta g\)
  • ✦ Porównać wynik z wartością wzorcową \(g = 9{,}81\ \frac{m}{s^2}\)
  • ✦ Zrozumieć propagację niepewności dla funkcji \(g = f(L, T)\)

02 Model wahadła matematycznego

φ L m S mg Model wahadła matematycznego

Zasada metody

Mierzymy dwie wielkości: długość wahadła \(L\) (linijką) oraz czas \(t\) trwania \(N\) pełnych drgań (stoperem). Z obu wyznaczamy \(g\).

Co mierzymy dokładnie

  • \(L\) — od punktu zawieszenia do środka kulki
  • \(t\) — czas N pełnych drgań (tam i z powrotem)
  • \(T = t/N\) — okres jednego drgania
  • \(g = 4\pi^2 L / T^2\) — wynik końcowy

💡 Im dłuższe wahadło i większe \(N\), tym mniejszy wpływ błędu reakcji człowieka na wynik. Dla \(L = 1\ m\) i \(N = 20\) można wyznaczyć \(g\) z dokładnością ~0,5%.

03 Wyprowadzenie wzoru na \(g\)

Wzór na okres wahadła

Dla małych wychyleń (\(\varphi < 15°\)) wahadło wykonuje ruch harmoniczny z okresem:

\[ T = 2\pi\sqrt{\frac{L}{g}} \]

Odwrócenie wzoru

Podnosimy obie strony do kwadratu:

\[ T^2 = 4\pi^2 \cdot \frac{L}{g} \]

Stąd wyznaczamy \(g\):

Wzór roboczy — wyznaczanie przyspieszenia ziemskiego \( g = \dfrac{4\pi^2 L}{T^2} \)

gdzie: \(L\) — długość wahadła [m], \(T\) — zmierzony okres drgań [s].

Przykład liczbowy

Dla wahadła o długości \(L = 0{,}994\ m\) i zmierzonym okresie \(T = 1{,}999\ s\):

\[ g = \frac{4\pi^2 \cdot 0{,}994}{(1{,}999)^2} = \frac{39{,}17}{3{,}996} \approx 9{,}802\ \frac{m}{s^2} \]

Dlaczego \(g\) różni się w zależności od miejsca?

Wartość \(g\) nie jest wszędzie taka sama. Na równiku \(g \approx 9{,}78\ \frac{m}{s^2}\), na biegunach \(g \approx 9{,}83\ \frac{m}{s^2}\). W Polsce \(g \approx 9{,}810–9{,}814\ \frac{m}{s^2}\). Wynika to z dwóch efektów: spłaszczenia Ziemi przy biegunach (bliżej środka masy) i siły odśrodkowej (odejmuje od \(g\) na równiku). Dobre doświadczenie powinno dać wynik w tym przedziale!

04 Wirtualne laboratorium pomiarowe

Mierzysz czas \(t\) trwania \(N\) drgań wahadła o długości \(L\). Z każdego pomiaru program oblicza \(g_i = 4\pi^2 L / T_i^2\). Wynikiem końcowym jest średnia \(\bar{g}\) z niepewnością \(\Delta g\).

⚙️ Parametry eksperymentu

💡 Zalecane: \(L \approx 50–100\ cm\), \(N \geq 20\) — większe \(N\) redukuje wpływ czasu reakcji. \(\Delta L = 0{,}2\ cm\) dla linijki, \(\Delta t \approx 0{,}2\ s\) dla stopera ręcznego.

⏱️ Stoper

00:00.00

Kliknij Start, odlicz \(N\) pełnych drgań, kliknij Stop — czas automatycznie trafi do tabeli.

Wpisz pomiar ręcznie

📊 Tabela pomiarów

# t [s] T = t/N [s] gi [m/s²] gi − ḡ [m/s²] |gi − ḡ|² [m²/s⁴] Odch. od 9,81

05 Typowe błędy

  • Błędny pomiar długości \(L\)

    Mierzymy od punktu zawieszenia do środka kulki, nie do jej górnego krańca. Błąd 1 cm na \(L = 99\ cm\) daje ~1% błąd \(T\) i ~2% błąd \(g\). Ponieważ \(g \propto L\), błąd \(L\) przenosi się liniowo na \(g\).

  • Za małe \(N\) — dominuje czas reakcji

    Dla \(N = 5\) i \(\Delta t = 0{,}2\ s\): \(\Delta T_{\text{sys}} = 0{,}04\ s\), co przy \(T \approx 2\ s\) daje 2% błąd \(T\) i aż 4% błąd \(g\). Dla \(N = 20\): tylko 0,5% błąd \(g\). Zawsze używaj \(N \geq 20\).

  • Mylenie pełnego drgania z połową

    Jedno pełne drganie to ruch tam i z powrotem. Częsty błąd: liczenie każdego przejścia przez środek jako osobne drganie — wtedy \(N\) jest dwa razy za duże, a wyznaczone \(T\) dwa razy za małe, co daje \(g\) cztery razy za małe!

  • Zbyt duże wychylenie — nieliniowość

    Wzór \(T = 2\pi\sqrt{L/g}\) obowiązuje dla \(\varphi < 15°\). Dla \(\varphi = 30°\) rzeczywisty \(T\) jest o ~1,7% dłuższy, co daje \(g\) o ~3,4% za małe.

  • Porównanie z „złą" wartością wzorcową

    Wartość \(g = 9{,}81\ m/s^2\) to wartość średnia. W Polsce typowe wartości to \(9{,}810–9{,}814\ m/s^2\) w zależności od miejsca. Rozbieżność 0,05% może być realna geograficznie, nie błędem pomiaru.

  • Za mało powtórzeń serii

    Minimum 5 serii pomiarów dla wiarygodnego \(s(g)\). Każda seria to oddzielne puszczenie wahadła i zmierzenie \(N\) drgań.

06 Podsumowanie i wnioski

Kluczowe wzory

\( g = \dfrac{4\pi^2 L}{T^2} \) — wzór roboczy

\( \dfrac{\Delta g}{g} = \sqrt{\left(\dfrac{\Delta L}{L}\right)^2 + \left(\dfrac{2\,u(\bar{T})}{\bar{T}}\right)^2} \) — niepewność względna

\( u(\bar{T}) = \sqrt{s(\bar{T})^2 + \left(\dfrac{\Delta t}{N}\right)^2} \) — łączna niepewność okresu

Ocena dokładności wyznaczenia \(g\)

Błąd względny \(\Delta g / g\)Odchylenie od 9,81Ocena
< 0,3%< 0,03 m/s²Doskonały wynik laboratoryjny
0,3% – 1%0,03 – 0,10 m/s²Dobry wynik szkolny
1% – 3%0,10 – 0,29 m/s²Akceptowalny — sprawdź \(L\) i \(N\)
3% – 5%0,29 – 0,49 m/s²Obarczony błędem metodycznym
> 5%> 0,49 m/s²Błąd gruby — szukaj pomyłki

Dodatkowe wyjaśnienia do rachunku błędów

  • Dlaczego \(\Delta T\) wpływa na \(g\) dwukrotnie silniej niż \(\Delta L\)? Ponieważ \(g \propto T^{-2}\) — T jest w mianowniku z potęgą 2. Z różniczki logarytmicznej współczynnik przy \(\Delta T / T\) wynosi 2, a przy \(\Delta L / L\) wynosi 1.
  • Kiedy warto zwiększać \(N\), a kiedy \(n\)? Zwiększanie \(N\) (więcej drgań w jednej serii) zmniejsza \(\Delta T_{\text{sys}} = \Delta t / N\) — składową systematyczną. Zwiększanie \(n\) (więcej serii) zmniejsza \(s(\bar{T}) = s(T)/\sqrt{n}\) — składową losową. Gdy dominuje stoper (\(\Delta T_{\text{sys}} \gg s(\bar{T})\)), najpierw zwiększ \(N\).
  • Wynik końcowy zapisujemy jako: \(g = \bar{g} \pm \Delta g\ \frac{m}{s^2}\), np. \(g = (9{,}803 \pm 0{,}05)\ \frac{m}{s^2}\). Liczba cyfr znaczących w \(\Delta g\) wyznacza zaokrąglenie \(\bar{g}\).




© medianauka.pl, , A-5046/



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.