Nagraj obracający się obiekt ze znacznikiem (naklejka, marker), oznaczaj jego położenie klatka po klatce i wyznacz prędkość kątową, okres oraz częstotliwość z dopasowania liniowego \(\varphi(t)\).
Pełny cykl badawczy: hipoteza (ruch jednostajny kołowy, \(\varphi = \omega t + \varphi_0\)) → własny pomiar (kąty z Twojego nagrania) → automatyczna weryfikacja (dopasowanie prostej). To Ty dostarczasz dane — laboratorium ich nie symuluje.
Model fizyczny
Obiekt obracający się ruchem jednostajnym pokonuje w każdej sekundzie taki sam kąt. Kąt \(\varphi\) zawarty między osią poziomą a wektorem do znacznika rośnie liniowo z czasem:
\[ \varphi(t) = \omega\,t + \varphi_0 \]
Nachylenie prostej dopasowanej do punktów \((t_i,\varphi_i)\) daje prędkość kątową \(\omega\). Wyznaczamy z niej:
\[ T = \frac{2\pi}{\omega}, \qquad f = \frac{1}{T} = \frac{\omega}{2\pi} \]
Propagacja niepewności (GUM)
Dopasowanie liniowe metodą najmniejszych kwadratów dla \(n\) punktów daje niepewność \(\omega\):