Ruch harmoniczny
Ruch harmoniczny jest ruchem drgającym, w którym wychylenie od położenia równowagi zmienia się sinusoidalnie:
\(x=A\cos(\omega t+\phi)\)
Ruch harmoniczny występuje wtedy, gdy siła wypadkowa działająca na ciało jest proporcjonalna do wychylenia i skierowana przeciwnie do niego:
\(F_x=-kx\)
\(A\) - amplituda drgań,
\(\omega\) - częstość kątowa drgań,
\(\phi\) - faza początkowa.
Okres drgań harmonicznych
\(T=\frac{2\pi}{\omega}\)
Częstotliwość drgań
\(f=\frac{1}{T}=\frac{\omega}{2\pi}\)
Prędkość i przyspieszenie w ruchu harmonicznym:
\(v=-A\omega \sin(\omega t+\phi )\)
\(a=-A\omega ^2\cos(\omega t+\phi )\)
\(a = -\omega ^2 x\)
Ruchem drgającym, nazywanym również oscylacją, nazywamy ruch, w którym ciało wielokrotnie przemieszcza się po obu stronach położenia równowagi.
Drgania mogą być okresowe, gdy stan ruchu powtarza się w jednakowych odstępach czasu, albo nieokresowe, gdy takie regularne powtarzanie nie występuje. Najmniejszy dodatni czas, po którym powtarza się cały stan ruchu okresowego, nazywamy okresem drgań. Oznaczamy go symbolem \(T\), a jego jednostką jest sekunda.
Przykład
Przykładami drgań są ruch huśtawki, ruch wahadła zegara, ruch ciężarka zawieszonego na sprężynie, drgania struny instrumentu oraz okresowe zmiany napięcia i natężenia prądu w obwodzie prądu przemiennego.
Opis matematyczny ruchu okresowego
Dla ruchu okresowego cały stan ruchu powtarza się po upływie okresu \(T\). Oznacza to, że położenie i prędkość ciała mają po czasie \(T\) takie same wartości:
\(x(t+T)=x(t)\)
\(v(t+T)=v(t)\)
Okres \(T\) jest najmniejszym dodatnim czasem, po którym powtarza się cały stan ruchu.
Ogólny ruch okresowy można opisywać różnymi funkcjami okresowymi. Ruch harmoniczny jest jednak szczególnym rodzajem ruchu okresowego, w którym wychylenie zmienia się zgodnie z funkcją sinus lub cosinus.
Drgania harmoniczne
Przyjmijmy, że położeniu równowagi odpowiada współrzędna \(x=0\). Wychylenie ciała od położenia równowagi zmienia się wtedy zgodnie ze wzorem:
gdzie:
- \(A\) – amplituda drgań, czyli największa wartość wychylenia od położenia równowagi,
- \(\omega\) – częstość kątowa drgań, nazywana również pulsacją,
- \(\omega t+\phi\) – faza drgań,
- \(\phi\) – faza początkowa.
Warto dodać, że do wyrażenia ruchu harmonicznego można użyć także funkcji sinus. Wówczas mamy: \(x=A\sin(\omega t+\phi _s)\), gdzie \(\phi _s=\phi +\frac{\pi}{2}\).
Wykres ruchu harmonicznego
Poniższy rysunek ilustruje, jak wygląda wykres zależności \(x(t)\) w ruchu harmonicznym, uwzględniając przypadek niezerowej fazy początkowej.
Skąd się wziął powyższy wzór i wykres? Wszystko przez analogię między ruchem jednostajnym po okręgu a ruchem harmonicznym.
Analogia między drganiami harmonicznymi a ruchem po okręgu
Istnieje bardzo duże podobieństwo między wspomnianymi rodzajami ruchu. Ruch po okręgu można potraktować jako złożenie prostopadłych drgań harmonicznych, co wyraźnie widać w poniższej symulacji.
Kulka poruszająca się po okręgu ze stałą prędkością kątową \(\omega\) ma swoje rzuty na osie \(x\) i \(y\) wykonujące ruch harmoniczny prosty. Wykres po lewej pokazuje, jak zmienia się w czasie współrzędna \(y\) — dokładnie ten sam przebieg, który „kreśli" rzut kulki z okręgu na oś pionową.
Odczyt bieżący
Ujęcie dynamiczne
Można jeszcze inaczej zdefiniować ruch harmoniczny. Oto definicja uwzględniająca siłę działającą na rozpatrywane ciało.
Ruch harmoniczny to taki ruch, w którym działająca na ciało siła jest proporcjonalna do wychylenia i przeciwnie do niego zwrócona.
Składowa x siły jest dana wzorem:
gdzie
- \(k\) – współczynnik proporcjonalności; dla układu ze sprężyną jest to stała sprężystości wyrażana w niutonach na metr, zależna od materiału, budowy i wymiarów sprężyny,
- \(F_x\) - składowa \(x\) siły działającej na ciało,
- \(x\) - współrzędna (wychylenie) ciała na osi.
Zgodnie z drugą zasadą dynamiki:
\(ma=-kx\)
Stąd:
\(a=-\frac{k}{m}x\)
Porównując tę zależność z równaniem \(a=-\omega^2x\), otrzymujemy:
Dla ciężarka o masie \(m\) zawieszonego na idealnej sprężynie częstość kątowa zależy więc od masy ciężarka i stałej sprężystości sprężyny.
Okres drgań harmonicznych
Okres drgań harmonicznych to czas, jaki jest potrzebny do zakończenia jednego pełnego cyklu drgania harmonicznego
W ruchu harmonicznym okres drgań jest dany wzorem:
Wyprowadzenie okresu drgań.
Korzystając ze wzorów \(x(t)=x(t+T)\) oraz \(x=A\cos(\omega t+\phi )\) otrzymujemy:
\(A\cos(\omega t+\phi )=A\cos[\omega (t+T)+\phi ]=A\cos(\omega t+\omega T+\phi )\)
Ponieważ okresem funkcji cosinus jest liczba \(2\pi\), bo \(cosx=cos(x+2\pi )\), to z powyższego wzoru wynika, że:
\(\omega T=2\pi \), czyli \(T=\frac{2\pi}{\omega}\).
Związek częstości kątowej drgań z częstotliwością drgań jest następujący:
Jednostką częstotliwości w układzie SI jest herc:
\(1\ \text{Hz}=1\ \text{s}^{-1}\)
Jednostką okresu jest sekunda, jednostką prędkości metr na sekundę, a jednostką przyspieszenia metr na sekundę do kwadratu.
Prędkość i przyspieszenie w ruchu harmonicznym
Wzór na prędkość w ruchu harmonicznym:
Wzór na przyspieszenie w ruchu harmonicznym:
Z porównania powyższego wzoru z równaniem ruchu harmonicznego wynika zależność:
Wyprowadzenie powyższych wzorów:
\(v=\frac{dx}{dt}=\frac{d[A\cos(\omega t+\phi )]}{dt}=-A\omega \sin(\omega t+\phi)\),
(Pochodną funkcji \(cos(t)\) po czasie \(t\) jest funkcja \(-\sin(t)\), zaś pochodną funkcji wewnętrznej \(\omega t\) po czasie \(t\) jest \(\omega\).)
\(a=\frac{dv}{dt}=\frac{d[-A\omega \sin(\omega t+\phi)]}{dt}=-A\omega ^2 \cos(\omega t+\phi)\)
Ostatni wzór można zapisać jako:
\(a = -A\omega ^2 \cos(\omega t+\phi ) = -\omega ^2 \cdot A\cos(\omega t+\phi ) = -\omega ^2 x\)
Ćwiczenia
Zwiększ populację dziobaków, rozwiązując krótkie zadania i ćwiczenia związane z tą lekcją.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
Nie jesteś zalogowany.
Z jajka nic się nie wykluje, a Twoja populacja dziobaków nie przetrwa po opuszczeniu strony... Zaloguj się
Aby otworzyć złote jaja, musisz posiadać Plan Premium.
Zadania z rozwiązaniami
Zadanie nr 1.
Moduł pomiarowy o masie \(0{,}50\ \text{kg}\) zamocowano do poziomej sprężyny o stałej sprężystości \(200\ \frac{\text{N}}{\text{m}}\). Moduł wychylono z położenia równowagi o \(6{,}0\ \text{cm}\), a następnie puszczono bez nadawania mu prędkości początkowej.
Oblicz:
- częstość kątową drgań,
- okres i częstotliwość drgań,
- maksymalną wartość prędkości i przyspieszenia modułu,
- wychylenie, prędkość i przyspieszenie modułu po czasie równym jednej ósmej okresu.
Załóż, że opory ruchu można pominąć, a sprężyna jest idealna.
Zadanie nr 2.
W muzeum znajduje się zegar wahadłowy. Długość jego wahadła, mierzona od punktu zawieszenia do środka masy obciążnika, wynosi \(1{,}00\ \text{m}\). Wahadło wychylono o niewielki kąt i puszczono bez prędkości początkowej.
Oblicz:
- okres drgań wahadła,
- częstotliwość jego drgań,
- liczbę pełnych drgań wykonanych w czasie \(2\ \text{min}\),
- długość wahadła, którego okres drgań wynosiłby dokładnie \(3{,}0\ \text{s}\).
Przyjmij:
\(g=10\ \frac{\text{m}}{\text{s}^2}\)
Załóż, że wychylenia wahadła są małe, opory ruchu można pominąć, a nić jest nieważka i nierozciągliwa.
📑 MODUŁY KURSU
Pełne śledzenie postępów kursu w planie Premium

© medianauka.pl, 2019-12-03, A-3719/1932
Data aktualizacji artykułu: 2026-07-24





