Ta symulacja jest dostępna w Premium
Uruchamiaj pomiary na żywo, buduj wykresy i analizuj błędy w pełnej, interaktywnej wersji.
Odblokuj w PremiumCechy połączenia równoległego (założenie: idealne źródło napięcia, cały czas podłączone — to ono narzuca U; kondensatory idealne):
\(U_1 = U_2 = \dots = U\) — każdy kondensator jest podłączony bezpośrednio do obu biegunów źródła, więc ma na sobie pełne napięcie.
\(Q = Q_1 + Q_2 + \dots\) — ładunki się sumują; źródło musi naładować wszystkie okładki.
\(C_z = C_1 + C_2 + \dots\), bo \(Q = C_1 U + C_2 U + \dots = (C_1 + C_2 + \dots)\,U\). Pojemność zastępcza jest zawsze większa od największej z pojemności, a każdy kolejny kondensator ją zwiększa.
Dla \(n\) jednakowych kondensatorów \(C_0\): \(C_z = n\,C_0\), a każdy kondensator gromadzi taki sam ładunek: \(Q_i = \dfrac{Q}{n}\).
Stąd \(Q_i = C_i U\): większa pojemność → większy ładunek.
Przewidź wynik
Wybierz pytanie, zaznacz odpowiedź, a potem zmień odpowiedni suwak (lub dodaj kondensator) i sprawdź.
Więcej: napięcie znamionowe i energia
Każdy kondensator ma napięcie znamionowe \(U_{\max}\). W połączeniu równoległym wszystkie kondensatory mają to samo napięcie U, więc o dopuszczalnym napięciu układu decyduje ten o najmniejszym Umax — pojemność nie ma tu znaczenia. Ustaw np. U = 12 V i jednemu kondensatorowi Umax = 8 V.
Obserwuj na schemacie: przerywana linia „max” nad każdym słupkiem to napięcie znamionowe tego kondensatora. Gdy słupek napięcia przekroczy tę linię, robi się czerwony i dostaje znak ⚠ — także w karcie wyników niżej. Suwak Umax przesuwa tylko linię; napięcie i energia zależą od C i U źródła.
Energia: \(E_i = \tfrac12 C_i U^2\), a energia całego układu \(E = \sum E_i = \tfrac12 C_z U^2\). W połączeniu równoległym więcej energii gromadzi kondensator o większej pojemności.
© medianauka.pl, 2026-08-27, A-5237/29331
