Amperomierz — pomiar natężenia prądu

Amperomierz mierzy natężenie prądu, który przez niego przepływa — dlatego włączamy go szeregowo z odbiornikiem. Idealny amperomierz ma zerowy opór wewnętrzny: \( R_A = 0 \). Na kolejnych poziomach: podłącz miernik do obwodu (i sprawdź, co grozi przy błędnym podłączeniu), dobierz zakres pomiarowy, zbadaj wpływ rzeczywistego \( R_A \) na wynik i rozszerz zakres miernika bocznikiem.

Amperomierz łączymy szeregowo — musi przez niego płynąć ten sam prąd, który chcemy zmierzyć.
Podłączony równolegle ze źródłem tworzy zwarcie: \( I = \tfrac{U}{R_A} \). Ponieważ \( R_A \) jest bardzo małe, prąd jest ogromny — dlatego amperomierze mają bezpieczniki.
Rzeczywisty amperomierz zwiększa opór obwodu: \( I = \tfrac{U}{R + R_A} \), więc zaniża wynik względem \( I_0 = \tfrac{U}{R} \). Idealny amperomierz powinien mieć \( R_A = 0 \).
Zakres dobieramy jak najmniejszy, ale taki, którego wskazówka nie przekroczy. Pierwszy pomiar nieznanego prądu zaczynamy od największego zakresu.
Bocznik to mały opór dołączony równolegle do miernika: \( I = I_A + I_B \). Zakres rośnie \( n = 1 + \tfrac{R_A}{R_B} \) razy, bo większość prądu omija mechanizm miernika.

Ćwiczenia

Ustaw symulację zgodnie z poleceniem i naciśnij „Sprawdź” — symulacja oceni bieżący stan obwodu.

Symulacje z fizyki

Zobacz wszystkie symulacje z fizyki dostępne w naszym serwisie.