Logo Media Nauka

Lotokot malajski (Galeopterus variegatus, Cynocephalus variegatus)
© pwollinga - Fotolia.com

Lotokot malajski

Lotokot malajski (Galeopterus variegatus) to jeden z dwóch przedstawicieli rodziny lotokotów z rzędu latawców. Cechą charakterystyczną jest narząd złożony z dwóch warstw owłosionej skóry, która jest rozpięta od szyi po ogon, a przechodząca przez koniuszki palców wszystkich kończyn, a która umożliwia zwierzęciu lot ślizgowy. Głowa jest nieco wydłużona, oczy duże, całe ciało wydłużone.

Występowanie i środowisko

Południowo-wschodnia część Azji. Zamieszkuje wilgotne lasy tropikalne, plantacje drzew kauczukowych i kokosowych.

Tryb życia i zachowanie

Zwierzęta te prowadzą nocny i nadrzewny tryb życia. W dzień odpoczywają w dziuplach i pod gałęziami. Świetnie poruszają się w powietrzu. Są nieporadne na

Morfologia i anatomia

Przewód pokarmowy ma rozbudowany żołądek, jelito jest bardzo długie.

Pożywienie

Zjadają wyłącznie pokarm roślinny, głównie owoce, także liście, pędy, kwiaty palm kokosowych.

Rozmnażanie

Błony lotne, które znajdują się po bokach ciała są jednocześnie schronieniem dla potomstwa. Ciąża trwa 60 dni. Samica rodzi najczęściej 1 młode, które jest niedołężne i cały czas uczepione brzucha.

Ochrona i zagrożenia LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Prawdopodobnie jednak populacja lotokota malajskiego systematycznie spada.

Gatunek ten jest uważany za szkodnika na plantacjach orzecha kokosowego.

Ciekawostki

Ich mięso jest cenione przez tubylców.

Lotokot może lecieć lotem ślizgowym nawet 136 m.

Lotokot jest największym ssakiem szybującym.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-03-16, GAT-352


Pokrewne gatunki ssaków

Lotokoty, kolugo
Lotokoty, kolugo

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.

Nie posiadamy w naszej bazie innych gatunków zwierząt z tej samej rodziny.




Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • Hanna i Antoni Gucwińscy - Zoologia Tom I Ssaki Część I Leksykon popularnonaukowy., ISBN 83-88988-01-8, Albatros 2003
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2020 r.