Siła bezwładności

Załóżmy, że siedzisz w fotelu przedziału i jedziesz ze stałą prędkością w pociągu bez okien, w idealnie wytłumionym od drgań i dźwięków wagonie. Ponieważ jedynym układem odniesienia, jaki masz do dyspozycji, jest wnętrze tego wagonu, masz wrażenie, że się w ogóle nie poruszasz. Zresztą w tym układzie odniesienia jest to prawdą. Nagle czujesz, że względem wagonu przesuwasz się do przodu. Dzieje się tak dlatego, że pociąg hamuje, a twoje ciało wskutek bezwładności dąży do zachowania dotychczasowej prędkości. Co to może oznaczać? Oczywiście pociąg zahamował, a ty poczułeś działanie jakiejś dziwnej siły i nie możesz wskazać jej źródła oddziaływania. Otóż znalazłeś się w nieinercjalnym układzie odniesienia (zmieniającym swoją prędkość). Zadziałała na ciebie pozorna siła, zwana siłą bezwładności. Oczywiście obserwator na ławce przy nasypie torów, który obserwuje cię przez ściany wagonu (załóżmy, że może) nie jest w stanie przypisać twojemu ciału żadnej działającej siły. Dla tego obserwatora twoje ciało nadal "chce się" poruszać ze stałą prędkością, bo przecież nie zadziałała na ciebie żadna siła w chwili hamowania pociągu. Stąd pozorność działania na ciebie pewnej siły. W układzie związanym z Ziemią nie trzeba wprowadzać dodatkowej siły bezwładności. Ruch ciała można wyjaśnić bezwładnością oraz rzeczywistymi siłami kontaktu, jeśli takie występują.