G

Wierzba mandżurska

Wierzba mandżurska (Salix 'Erythroflexuosa') to odmiana wierzby, mieszaniec Salix ×sepulcralis i Salix babylonica 'Tortuosa'. Nie ma statusu odrębnego gatunku, jednak z uwagi na popularność w naszych ogrodach, poświęcamy mu osobny artykuł. To najpopularniejsza wierzba o poskręcanych pędach. To niskie drzewo o kolumnowej koronie, gdy drzewo jest młode, później kulistej i nieco spłaszczonej. Osiąga średnicę nawet 6 m.



Wierzba mandżurska (Salix Erythroflexuosa)
Okaz z Arboretum w Wojsławicach. © Krzysztof Trawiński - medianauka.pl

Występowanie i środowisko

W Polsce wierzba mandżurska jest spotykana w uprawach ozdobnych w naszych ogrodach. Ma niskie wymagania glebowe. Jest światło- i ciepłolubna.

To odmiana wytrzymała na mróz, ale same pędy co roku przemarzają.

Morfologia i anatomia

Osiąga wysokość 400-600 cm.

Pędy są słabo rozgałęzione, silnie poskręcane.

Liście są lancetowate, również powyginane, zielone, jaśniejsze od spodu.

Kora ma pomarańczową barwę (pędy młode), żółtą (pędy starsze).


Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Ciekawostki

Odmianę tę odnaleziono w 1971 roku w Argentynie.

Zbiory i zastosowanie

Z uwagi na pięknie poskręcane pędy wierzba mandżurska stosowana jest w bukieciarstwie.

Pielęgnacja

Bardzo dobrze znosi cięcie. Cięcie wykonujemy jeden raz na kilka lat. Po zimie należy też usuwać suche i przemarznięte pędy. Często drzewo to atakuje przędziorek wierzbowiec, a także grzyby, które należy zwalczać dostępnymi środkami ochrony roślin.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-08-15, GAT-15934


Parametry

Kolor kwiatów

Brak danych
Grupa

drzewo
Stanowisko

nasłonecznione
Użytek

rośliny ogrodowe




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.