Widłogonka widlica

Widłogonka widlica (Furcula furcula) to gatunek motyla z rodziny garbatkowatych. Ciało szaro-białe z żółtawymi plamkami na tułowiu. Skrzydła pierwszej pary biało-szare z czarnymi kropkami, przepaskami. Występują także żółtawe obrzeżenia. Skrzydła drugiej pary szaro-białe.

Zdjęcia – galeria

W galerii publikujemy zdjęcia, grafiki i mapy związane z danym gatunkiem. Klikając na dowolną ikonkę podglądu grafik na końcu galerii, możesz zobaczyć prezentowane tu materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Widłogonka widlica (Furcula furcula)

© iredding01 – stock.adobe.com


Kliknijk na dowolną miniaturę grafiki aby zobaczyć materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek ten występuje w Eurazji oraz w Ameryce Północnej. W Polsce obecny na terenie całego kraju z wyjątkiem wysokich gór. Preferuje skraje lasów.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu od kwietnia do sierpnia. Zimuje poczwarka.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 3,2-3,6 cm.

Pożywienie

Roślina żywicielska to brzoza, wierzba, topola.

Rozmnażanie

Występują dwa pokolenia w ciągu roku.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.



Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

       Okres lotu widłogonki widlicy.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia


Pokrewne gatunki owadów


Quiz


Rozwiąż quiz powiązany tematycznie z tym artykułem i zweryfikuj swoją wiedzę.

Jaki jest największy motyl świata?
Jakie gatunki motyli są uznawane za największe na świecie? Czy motyl taki żyje w Polsce? To motyle dzienne czy ćmy? Poznaj największe motyle świata.
Czy gąsienice są nudne?
Mówiąc o motylach mamy na myśli przede wszystkim postać imago. Przeglądając atlasy motyli, często w ogóle pomija się gąsienice. Dlaczego? Czyżby były nudne?
Jak szybko latają owady?
Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski – Motyle nocne Polski. Macrolepidoptera cześć I, ISBN 978-83-930500-2-4, Koliber 2012

© medianauka.pl, 2020-07-12, GAT-636011




©® Media Nauka 2008-2023 r.