Logo Media Nauka

Facebook

Barczatka koniczynówka (Lasiocampa trifolii)
© Cristian Gusa - stock.adobe.com

Barczatka koniczynówka

Barczatka koniczynówka (Lasiocampa trifolii) to gatunek motyla z rodziny barczatkowatych. Samica jest większa od samca, poza tym podobnie ubarwiona. Ubarwienie dość zmienne, od brązowego do szarawego. Na przednim skrzydle widoczna jasna plamka i cienka przepaska. Gąsienica żółtawo owłosiona na całym ciele.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek spotykany w Afryce, Azji i Europie. Motyl spotykany w Polsce na terenie całego kraju poza Tatrami na łąkach, wrzosowiskach, ugorach.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu od lipca do września. Zimują jaja.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 4,5-5,5 cm u samców i 6-7,4 cm u samic.

Pożywienie

Rośliny żywicielskie to trawy i rośliny motylkowe, w tym koniczyna, lucerna, wilżyna, komonica, sparceta, wyka, groszek.

Rozmnażanie

Występuje jedno pokolenie w roku.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2020-07-11, GAT-635986


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

         Okres lotu barczatki koniczynówki.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Pokrewne gatunki owadów

ikonaBarczatka dębówka
Lasiocampa quercus
Barczatkowate
Barczatkowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.


Jak szybko latają owady?

Jak szybko latają owady?

Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Część owadów porusza się w powietrzu lotem spadochronowym, szybowcowym, pływnym lub stojącym. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.

Czy gąsienice są nudne?

Czy gąsienice są nudne?

Mówiąc o motylach mamy na myśli przede wszystkim postać imago. Przeglądając atlasy motyli, często w ogóle pomija się gąsienice. Dlaczego? Czyżby były nudne?

Jaki jest największy motyl świata?

Jaki jest największy motyl świata?

Jakie gatunki motyli są uznawane za największe na świecie? Czy motyl taki żyje w Polsce? To motyle dzienne czy ćmy? Poznaj największe motyle świata.


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski - Motyle nocne Polski. Macrolepidoptera cześć I, ISBN 978-83-930500-2-4, Koliber 2012

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.