Przeplatka didyma

Przeplatka didyma (Melitaea didyma) to motyl z rodziny rusałkowatych. Skrzydła samców ceglastoczerwone z czarnym rysunkiem. Samice mają ubarwienie zmienne, od pomarańczowego do szarego, czasem fioletowego. Na tylnym skrzydle pomarańczowe pole. Spód z rzędem ciemnych kropek.

Zdjęcia – galeria

W galerii publikujemy zdjęcia, grafiki i mapy związane z danym gatunkiem. Klikając na dowolną ikonkę podglądu grafik na końcu galerii, możesz zobaczyć prezentowane tu materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Przeplatka didyma (Melitaea didyma)

© Carlos – stock.adobe.com


Kliknijk na dowolną miniaturę grafiki aby zobaczyć materiały w trybie prezentacji multimedialnej.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek ten występuje w północnej części Afryki, Europie i Azji. W Polsce dziś tylko na wschodzie kraju.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu od czerwca do lipca. Gąsienice żerują we wspólnym oprzędzie. Zimuje stadium gąsienicy. Motyle siadają zwykle na fioletowych kwiatach.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 3,8-4,8 cm.

Pożywienie

To polifag, żerujący na wielu roślinach zielnych, w tym takich jak: babka lancetowata, lnica pospolita, przetacznik ożankowy, czyściec prosty, dziewanna.

Ochrona i zagrożenia

Przeplatka didyma jest u nas zagrożona wymarciem.



Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

          Okres lotu przeplatki didyma.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia


Pokrewne gatunki owadów


Quiz


Rozwiąż quiz powiązany tematycznie z tym artykułem i zweryfikuj swoją wiedzę.

Jaki jest największy motyl świata?
Jakie gatunki motyli są uznawane za największe na świecie? Czy motyl taki żyje w Polsce? To motyle dzienne czy ćmy? Poznaj największe motyle świata.
Czy gąsienice są nudne?
Mówiąc o motylach mamy na myśli przede wszystkim postać imago. Przeglądając atlasy motyli, często w ogóle pomija się gąsienice. Dlaczego? Czyżby były nudne?
Jak szybko latają owady?
Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.

Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski – Motyle dzienne Polski, 978-83-930500-9-3, Koliber 2015
  • Jacek Twardowski, Kamila Twardowska – Atlas motyli, ISBN 978-83-7845-469-4, SBM 2014

© medianauka.pl, 2020-07-23, GAT-636129




©® Media Nauka 2008-2023 r.