Dąbrówka

Dąbrówka (Ajuga) to rodzaj dwuliściennych roślin z rodziny jasnotowatych, do którego zaliczamy około 45 gatunków, z czego w Polsce około 5.

To byliny lub rośliny roczne. To rośliny okrywowe.

Występowanie

Dąbrówka występuje w Europie i Azji, została introdukowana w Australii i Afryce.

Morfologia

Łodyga jest najczęściej płożąca się.

Liście są ogonkowe w dolne, i siedzące w górnej części łodygi. Ulistnienie naprzemianległe.

Kwiaty są obupłciowe, siedzące, zebrane po kilka sztuk w okółki. Okółki tworzą kwiatostan podobny do kłosa. Kielich ma dzwonkowaty kształt.

Owoc to orzeszek.

Gatunki

Wykaz gatunków, które zostały opisane w naszym serwisie:

Inne gatunki

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

        Kwitnie dąbrówka kosmata.
           Usunięcie uszkodzonych zimowych liści – przegląd roset po zimie; usunąć przebrązowiałe lub uszkodzone mrozem zewnętrzne liście; centrum roset zawsze zdrowe; poprawa estetyki i cyrkulacji powietrza.
           Nawożenie wiosenne – skromna dawka kompostu (2–3 kg/m²) lub długo działającego nawozu wieloskładnikowego wokół kęp; dąbrówka mało wymagająca ale docenia żyzną i próchniczą glebę.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego – marzec i kwiecień to doskonały czas; gleba wilgotna i miękka; rośliny szybko się ukorzeniają i rozrastają przez rozłogi.
          Optymalny termin podziału i przesadzania – marzec to doskonały czas; oddzielić rozłogi z korzeniami i posadzić w nowych miejscach; lub wykopać całą kępę podzielić i posadzić; rozstawa 20–30 cm dla szybkiego pokrycia powierzchni.
        Kwitnie dąbrówka rozłogowa.
          Intensywny wzrost rozłogów – po kwitnieniu i w jego trakcie dąbrówka intensywnie tworzy rozłogi (stolony); długie poziome pędy z korzeniącymi się węzłami szybko pokrywają glebę; jedna roślina może w ciągu sezonu pokryć powierzchnię 30–50 cm wokół siebie.
        Regularne podlewanie.
           Nawożenie pogłówne.
          Kontrola rozrastania się – dąbrówka może rozrastać się agresywnie w sprzyjających warunkach; przy konieczności ograniczenia wyciągać rozłogi wkraczające w niepożądane miejsca lub przycinać krawędzie kępy.
           Monitoring ślimaków – przy wilgotnej i chłodnej pogodzie ślimaki mogą niszczyć liście; pułapki piwne lub nocne zbiory .
           Obserwacja zdrowia roślin – zgnilizna szyjki korzeniowej przy zbyt mokrej glebie; brązowienie liści przy suszy lub zbyt intensywnym słońcu; usuwać chore rozety .
           Obserwacja mączniaka – przy ciepłej i suchej pogodzie biały nalot na liściach; usuwać porażone rozety; poprawa cyrkulacji powietrza i wilgotności gleby jako profilaktyka .
           Odchwaszczanie w miejscach gdzie dąbrówka jeszcze nie pokryła gleby – chwasty mogą przerastać przez rzadkie kępy; usuwać ręcznie płytko dla nieuszkadzania rozłogów .
           Letni stres cieplny – przy ekstremalnych upałach dąbrówka może tymczasowo tracić dekoracyjność; liście mogą zasychać nawet przy regularnym podlewaniu; normalna reakcja obronna; rośliny regenerują się przy powrocie chłodniejszej pogody.
           Nawożenie – ostatnia dawka kompostu lub nawozu wieloskładnikowego przed jesienią; wzmacnia rośliny przed zimą .
          Doskonały termin sadzenia nowych roślin – sierpień i wrzesień to dobry czas; chłodniejsza pogoda sprzyja ukorzenieniu; regularnie podlewać po posadzeniu .
           Opcjonalne lekkie strzyżenie po ciężkim lecie – przy uszkodzonych lub przeżółkłych liściach możliwe strzyżenie elektrycznymi nożycami na wysokość 5–8 cm; dąbrówka szybko odrośnie świeżymi liśćmi przed zimą .
          Jesienne odrodzenie – przy chłodniejszej pogodzie dąbrówka odżywa; nowe liście odrastają szczególnie przy uszkodzonych letnich; odmiany barwne intensyfikują kolory przy chłodnych nocach; jeden z efektowniejszych jesiennych aspektów roślin okrywowych .
          Optymalny termin podziału kęp jesiennych – wrzesień to dobry czas na podział i przesadzanie rozłogów; oddzielić ukorzenione rozłogi od matecznika; posadzić od razu; obficie podlać.
           Nawożenie jesienne – skromna dawka kompostu wokół kęp; wzbogaca glebę i chroni korzenie przed zimą.
           Ściółkowanie korzeni podzielonych i nowo posadzonych roślin – warstwa kompostu (5–8 cm); ochrona przed wczesnymi mrozami i wysychaniem gleby.


Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.




Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski - Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Beata Grabowska, Tomasz Kubala - Encyklopedia bylin t. I i II, ISBN 978-83-7506-845-0, Zysk i S-ka 2011
  • Praca zbiorowa - Botanica ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, ISBN 3-8331-1916-0, Könemann 2005

© medianauka.pl, 2020-07-16, RODZAJ-104/20643
Data aktualizacji artykułu: 2025-01-01



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.