Logo Serwisu Media Nauka


Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii)

Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii) to torbacz z rodziny niełazów. Przypomina małego niedźwiadka o czarnej sierści z białym kołnierzem i dwóch białych plam na bokach ciała. Pysk jest jasnoróżowy.

Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii)
© redleg - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii)
Nazwy obce
angielska: Tasmanian Devil
niemiecka: Beutelteufel
czeska: Ďábel medvědovitý, tasmánský čert
francuska: Diable De Tasmanie
hiszpańska: Diablo, demonio de Tasmania
Pierwsze opisanie gatunku
(Boitard, 1841)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Diabeł tasmański - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 50 cm
Długość ogona: 25 cm
Ciężar: od 4.5 kg do 9 kg
Maksymalna długość życia
8 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Torbacze (Marsupialia)
Rodzina: Niełazy (Dasyuridae)

Występowanie i środowisko

Zamieszkuje gęstwiny Tasmanii.

Tryb życia i zachowanie

Jest aktywny nocą.

Pożywienie

Zjada przede wszystkim padlinę. Potrafi zjeść martwe zwierzę wraz z jej kośćmi.

Rozmnażanie

Młode rodzą się w okresie maj-czerwiec.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - EN

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© Media Nauka, 2013-01-03, ART-GAT252




Polecamy