Diabeł tasmański

Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii) to torbacz z rodziny niełazów. Przypomina małego niedźwiadka o czarnej sierści z białym kołnierzem i dwóch białych plam na bokach ciała. Pysk jest jasnoróżowy.


Diabeł tasmański (Sarcophilus harrisii)
© redleg - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

Zamieszkuje niedostępne gęstwiny Tasmanii. To wyspa Australii.

Tryb życia i zachowanie

Gatunek ten jest aktywny nocą. Zwykle żyje samotnie. Złapany diabeł gryzie i drapie - jest agresywny.

Morfologia i anatomia

Osiąga 50 cm długości ciała i ciężar do 9 kg.

Pożywienie

Diabeł tasmański żywi się przede wszystkim padliną, jest mięsożerny. Potrafi zjeść martwe zwierzę wraz z jego kośćmi.

Rozmnażanie

Młode rodzą się w okresie maj-czerwiec.

EN

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Gatunek ten jest zagrożony wymarciem, głównie na skutek chorób. Inną przyczyną są samochody, które potrącają diabły tasmańskie, gdy te żywią się padliną na drodze.

Ciekawostki

Jest to obecnie po wyginięciu wilka workowatego największy torbacz mięsożerny. Osiąga rozmiary średniego psa.

Diabeł tasmański to ikona wyspy.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-01-03, GAT-252




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.