PL

Klecanka polna

Klecanka polna (Polistes nimpha) to jedna z naszych żądłówek, o czarno-żółtym ubarwieniu całego ciała. Jest podobna do osy właściwej, ma jednak od niej większą talię. U samców, które są nieco mniejsze od samic, na głowie występuje bardziej żółty rysunek. Ma przeźroczyste skrzydła z żółtawym zabarwieniem. Czułki pomarańczowe, odnóża żółte. Na czole występuje czarna plama.


Klecanka polna (Polistes nimpha)
© medianauka.pl

Występowanie i środowisko

Osa ta występuje nierównomiernie na terenie całego kraju. Gniazda zakłada pośród trawiastej roślinności na suchych łąkach.

Tryb życia i zachowanie

Klecanka ta prowadzi życie socjalne. W społeczności dominuje królowa, która wyłania się spośród kilku królowych, wszczynających budowę gniazda. Zimują zapłodnione królowe.

Pożywienie

Robotnice polują na niewielkie owady i pająki. Pokarm przeżuwają i taką papką karmią larwy w gnieździe. Owady te także spijają nektar z kwiatów i żywią się ich pyłkiem.

Rozmnażanie

Gniazdo w postaci jednego plastra otwartego, przyczepionego do łodygi w trawie zakłada zwykle kilka samic, z których po pewnym czasie jedna zaczyna dominować. Pozostałe samice stają się robotnicami. Wyprowadza jedną generację os w ciągu roku.

Ochrona i zagrożenia

Owad ten nie jest w Polsce chroniony.

Ciekawostki

Osy te potrafią regulować temperaturę w gnieździe. Chłodzenie polega na znoszeniu kropel rosy do gniazda. Parująca woda obniża temperaturę plastra. Do rozgrzania gniazda dorosłe owady wykorzystują energię cieplną wytwarzaną przez ich ciała, które wpadają w drgania.

Klecanka polna to nasza najbardziej pospolita klecanka. W naszym kraju występują jeszcze dwa inne gatunki.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2015-06-23, GAT-864

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
klecanka polna
     

Okres lotu klecanki polnej.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.