Kretoworokształtne

Kretoworokształtne (Notoryctemorphia) to rząd ssaków zaliczanych do torbaczy, który liczy dziś zaledwie 1 rodzinę z dwoma gatunkami. Dawna nazwa to krety workowate. To zwierzęta przypominające złotokrety. Ciało owłosione, sierść w kolorze żółtym, piaskowym. Z przodu głowy rogowa tarczka. Oczy zredukowane. Kończyny przystosowane do kopania w piachu, zaopatrzone w mocne, łopatowate pazury. Z tyłu krótki, nagi, wałkowaty ogon.

Atlas

Wykaz wszystkich opublikowanych artykułów tematycznych, opisujących rodziny z wybranego rzędu. Ciemniejsze kafelki oznaczają ważniejsze, bardziej znane rodziny.

Filtry

Użyj poszczególnych filtrów, aby ustalić odpowiednią kolejność wyświetlania rodzin.

Sortuj według:
Ukryj obce rodziny
Ukryj polskie rodziny

Kretoworowate
Kretoworowate
Notoryctidae


Liczba gatunków: 2
Liczba gatunków w Polsce: nie występują


Występowanie i środowisko

Zwierzęta te żyją w Australii na terenach pustynnych, trawiastych, na podłożu piaszczystym, w którym żyją.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzą podziemny tryb życia, ale nie budują tuneli. Przemieszczają się w piasku, jakby w nim pływały.


Morfologia i anatomia

Do oddychania wystarczy im powietrze, które zgromadzone jest między ziarnami piasku. Długość ciała wynosi od 9 do 15 cm, ogona dodatkowo do 2,5 cm. Ciężar ciała do 66 g.

Rozmnażanie

Samica ma torbę na młode. W miocie prawdopodobnie 2 młode.

Pożywienie

Kretoworokształtne polują na bezkręgowce, a także na drobne kręgowce.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Struktura zagrożenia wymarciem
(wszystkie opisane w serwisie gatunki rzędu)

Struktura zagrożenia wymarciem PL
(wszystkie wymienione polskie gatunki rzędu)


Jeżeli chcesz się więcej dowiedzieć o statusach zagrożenia wymarciem i zapoznać się z opisami poszczególnych statusów, kliknij tutaj.

Ciekawostki

Złotokrety i kretoworokształtne to podobne do siebie zwierzęta, choć stanowią zupełnie odrębną linię ewolucyjną. To przystosowanie do trybu życia i środowiska upodobniły te zwierzęta do siebie, żyjące przecież na różnych krańcach świata.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Jiří Gaisler, Jan Zejda - Ssaki świata, ISBN 83-7079-773-3, MUZA SA 1995
  • Praca zbiorowa - Encyklopedia zwierząt Ssaki, ISBN 83-85-85152-05-9, Elipsa 1991

  • © medianauka.pl, 2022-07-05, RZAD-345




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2022 r.