Lawenda

Lawenda

Lawenda (Lavandula) to rodzaj dwuliściennych roślin z rodziny jasnotowatych, do którego zaliczamy około 25-30 gatunków, z czego w Polsce można spotkać w uprawie przede wszystkim lawendę wąskolistną.

To przede wszystkim krzewy.

Występowanie

Najwięcej gatunków żyje w strefie śródziemnomorskiej, a także od Wysp Kanaryjskich po Indie.

Morfologia

Osiąga wysokość do 150 cm.

Liście są wiecznie zielone, naprzeciwległe, pojedyncze, całobrzegie o wąskiej blaszce lub głęboko ząbkowane lub pierzastosieczne, nierzadko pokryte kutnerem.

Kwiaty zebrane w okółkach po 3–9 sztuk w gęstych wierzchotkach. Okółki są luźne lub gęste, tworzące szczytowy, kłosokształtny kwiatostan. Korona mniej lub bardziej wyraźnie dwuwargowa, najczęściej niebieskofioletowa do fioletowej lub białej, rzadziej żółtawa.

Ciekawostki

Lawenda jest używana w przemyśle perfumeryjnym. Z kilku gatunków lawendy wytwarza się olejki eteryczne.

Gatunki

Wykaz gatunków, które zostały opisane w naszym serwisie:

Inne gatunki

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

           Wiosenne cięcie – kluczowy coroczny zabieg.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego.
           Nawożenie wiosenne – minimalne lub żadne.
           Ściółkowanie wokół nowo posadzonych roślin – cienka warstwa żwiru lub grysu wapiennego (5–8 cm); poprawia drenaż wokół szyjki korzeniowej; odzwierciedla ciepło na dolne pędy; zapobiega zachwaszczeniu.
         Pobieranie sadzonek wierzchołkowych.
        Podlewanie przy suszy – lawenda po ukorzenieniu się wyjątkowo odporna na suszę; przy typowych polskich warunkach rzadko wymaga podlewania; na glebach piaszczystych jedno głębsze podlanie tygodniowo przy długotrwałej suszy; nadmiar wody bardziej szkodliwy niż niedobór.
        Absolutny zakaz nawożenia azotem – azot powoduje bujny wzrost kosztem aromatu i kwitnienia; lawenda najlepsza na glebach ubogich i przepuszczalnych.
          Odchwaszczanie – regularne przy nowych nasadzeniach; starsze kępy same tłumią chwasty.
         Kwitnie lawenda wąskolistna.
         Zbiór kwiatów do suszenia i destylacji.
           Letnie cięcie po pierwszym kwitnieniu.
           Obserwacja zdrowia roślin.
           Ocena kondycji krzewów – sierpień to dobry czas na ocenę, które krzewy wymagają silniejszego cięcia wiosną lub wymiany; przy starych i zdrewniałych krzewach powyżej 10 lat często lepiej wymienić na nowe sadzonki niż próbować odmładzać.
          Doskonały termin sadzenia jesiennego – wrzesień i październik to drugi optymalny termin sadzenia; ciepła gleba sprzyja ukorzenieniu przed zimą; lawenda sadzona jesienią zdąży się zakorzenić przed mrozami przy odpowiednim stanowisku i drenażu.
           Ściółkowanie na zimę – warstwa grysu wapiennego lub żwiru (5–8 cm) wokół roślin; nie organiczna ściółka zatrzymująca wilgoć; przy stanowiskach narażonych na silne wschodnie wiatry możliwe okrycie gałązkami świerkowymi.


Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.




Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • Lucjan Rutkowski - Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich - Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Praca zbiorowa - Botanica ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, ISBN 3-8331-1916-0, Könemann 2005

© medianauka.pl, 2024-04-08, RODZAJ-326/20866



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.