Logo Media Nauka
PL

Pienik ślinianka

Pienik ślinianka (Philaenus spumarius) to pluskwiak równoskrzydły z rodziny pienikowatych. Ma ubarwienie zmienne, kryptyczne, zwykle szarobrunatne. Larwy są na ogół zielone. Pierwsza para skrzydeł podczas spoczynku układa się dachówkowato. Widać na nich dwie skośne, ciemne plamy. Cechą charakterystyczną są pieniste wydzieliny larw, podobne do śliny.

Pienik ślinianka (Philaenus spumarius)
© hakoar - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

Pienik ślinianka występuje w Europie, Azji i północnej części Afryki. W Polsce to pospolity owad, którego najczęściej można spotkać na łąkach.

Tryb życia i zachowanie

Osobniki dorosłe można obserwować od lipca do października. Owad ten bardzo dobrze skacze.

Morfologia i anatomia

Pienik ślinianka dorasta do 8-10 mm długości ciała.

Pożywienie

Zarówno larwy jak i osobniki dorosłe odżywiają się sokami różnych roślin. Pienika najczęściej można spotkać żerujących na trawach, burakach, wierzbach, a także roślinach ozdobnych.

Rozmnażanie

Samica składa na roślinie żywicielce jaja pojedynczo, rzadziej w grupach.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Ciekawostki

Nazwa pochodzi od pieniącej się wydaliny larw, która przypomina ślinę. Mimo to owady te nie powodują znaczących szkód w uprawach.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-10-28, GAT-1718

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
pienik ślinianka
        

Okres występowania postaci dorosłej pienika ślinianki.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia






© Media Nauka 2008-2018 r.