Tawuła

Tawuła

Tawuła (Spiraea) to rodzaj dwuliściennych roślin z rodziny różowatych, do którego zaliczamy około 90-100 gatunków, z czego w Polsce około 13 wraz z gatunkami obcymi, a w stanie dzikim tylko 2.

To przede wszystkim krzewy o dość cienkich pędach. Wiele z nich to rośliny ozdobne, w tym okrywowe.

Występowanie

Większość gatunków występuje na półkuli północnej w strefie umiarkowanej.

Morfologia

Osiąga wysokość 50-300 cm.

Liście opadają na zimę. Ulistnienie skrętoległe.

Kwiaty są pięciokrotne, drobne o średnicy mniejszej niż 1 cm, białe, różowe lub czerwone.

Owoc zbiorowy.

Gatunki

Wykaz gatunków, które zostały opisane w naszym serwisie:

Inne gatunki

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

           Kwitnie tawuła brzozolistna.
         Kwitnie tawuła Douglasa.
          Kwitnie tawuła dziurawcolistna.
           Cięcie wiosenne.
           Ściółkowanie wokół nowo posadzonych roślin – kora lub zrębki (8–10 cm); utrzymuje wilgoć i hamuje chwasty.
           Nawożenie wiosenne – skromna dawka nawozu wieloskładnikowego lub kompostu wokół krzewów; po cięciu nawożenie szczególnie ważne dla stymulacji intensywnego odrostu; na glebach żyznych nawożenie zbędne.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego – marzec i kwiecień to doskonały czas; gleba miękka i wilgotna; korzenie mają czas na ukorzenienie się przed letnim kwitnieniem.
           Podlewanie po sadzeniu i cięciu – obfite jednorazowe; tawuła wymaga umiarkowanej wilgotności gleby przez cały sezon.
           Nawożenie pogłówne – nawóz wieloskładnikowy po pojawieniu się liści; wspomaga intensywny wzrost nowych pędów po cięciu.
           Pobieranie sadzonek zielnych z tegorocznych pędów – kwiecień to dobry termin; miękkie pędy ukorzeniane pod folią w piasku lub perlicie; ukorzenianie 3–4 tygodnie; tawuła łatwo się ukorzenia.
        Regularne podlewanie przy suszy – tawuła przy niedoborze wody formuje mniej pąków kwiatowych i kwitnie krócej; podlewać co 5–7 dni przy braku opadów.
        Nawożenie pogłówne – nawóz wieloskładnikowy lub gnojówka z pokrzywy co 4–6 tygodni; wspomaga wzrost i formowanie pąków kwiatowych; u odmian złotolistnych nawożenie intensywniejsze dla utrzymania intensywności koloru liści.
           Pobieranie sadzonek półzdrewniałych – maj i czerwiec to dobry termin; pędy tegoroczne zaczynają twardnieć; ukorzenianie w piasku lub perlicie pod folią; ukorzenianie 4–6 tygodni.
          Kwitnie tawuła japońska.
           Obserwacja zdrowia liści – u odmian złotolistnych intensywność koloru zależy od nasłonecznienia; w cieniu liście stają się bardziej zielone; pełne słońce gwarantuje intensywne złote lub pomarańczowe zabarwienie.
         Deadheading przekwitłych kwiatostanów – regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów stymuluje zawiązywanie nowych; przedłuża kwitnienie nawet o 4–6 tygodni; jeden z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych przy tawule; nożycami do żywopłotu lub ręcznie usuwać brązowiejące kwiatostany.
           Obserwacja pod kątem mączniaka prawdziwego – przy suchej i ciepłej pogodzie biały nalot na liściach; usuwać porażone liście; dobra cyrkulacja powietrza jako profilaktyka; odmiany o złotych liściach mogą być bardziej podatne.
           Uzupełnienie ściółki przed jesienią – odświeżenie warstwy kory lub zrębków wokół krzewów.
          Efektowne jesienne przebarwienia – tawuła japońska ma efektowne jesienne barwy; liście nabierają żółtych pomarańczowych czerwonych i purpurowych odcieni w zależności od odmiany; u 'Goldflame' i 'Anthony Waterer' szczególnie efektowne jesienne barwy; jeden z krzewów o efektownym potrójnym aspekcie: wiosną (liście) latem (kwiaty) i jesienią (kolory liści).
          Doskonały termin sadzenia jesiennego – wrzesień i październik to drugi optymalny termin sadzenia; ciepła gleba sprzyja ukorzenieniu się przed zimą.
          Nawożenie jesienne – skromna dawka kompostu wokół krzewów; wzmacnia rośliny przed zimą.
           Opadanie liści – przy pierwszych przymrozkach liście zaczynają opadać; u odmiany 'Goldflame' efektowna pozimowa paleta kolorów tuż przed opadaniem.
           Ściółkowanie na zimę – cienka warstwa kory (5–8 cm) wokół korzeni nowych nasadzeń; stare zakorzenione krzewy nie wymagają okrycia.
          Kwitnie tawuła ostrolistna.
           Kwitnie tawuła średnia.


Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.


Galeria zdjęć

W galerii publikujemy dodatkowe zdjęcia i grafiki.

tawuła średnia

Autor: © ChrWeiss - stock.adobe.com




Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski - Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Bronisław Szmit, Bronisław Jan Szmit, Maciej Mynett - Drzewa i krzewy liściaste, ISBN 978-83-7073-724-5, Multico Oficyna Wydawnicza 2013
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich - Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Praca zbiorowa - Botanica ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, ISBN 3-8331-1916-0, Könemann 2005
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając - <em>Vascular plants of Poland a checklist</em>. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski., ISBN: 83-85444-38-6, W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Science 1995

© medianauka.pl, 2020-06-11, RODZAJ-24/20562
Data aktualizacji artykułu: 2024-09-30



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.