
Tawuła
Tawuła (Spiraea) to rodzaj dwuliściennych roślin z rodziny różowatych, do którego zaliczamy około 90-100 gatunków, z czego w Polsce około 13 wraz z gatunkami obcymi, a w stanie dzikim tylko 2.
To przede wszystkim krzewy o dość cienkich pędach. Wiele z nich to rośliny ozdobne, w tym okrywowe.
Występowanie
Większość gatunków występuje na półkuli północnej w strefie umiarkowanej.
Morfologia
Osiąga wysokość 50-300 cm.
Liście opadają na zimę. Ulistnienie skrętoległe.
Kwiaty są pięciokrotne, drobne o średnicy mniejszej niż 1 cm, białe, różowe lub czerwone.
Owoc zbiorowy.
Gatunki
Wykaz gatunków, które zostały opisane w naszym serwisie:
- tawuła brzozolistna (Spiraea betulifolia) PL - ogród
- tawuła Douglasa (Spiraea douglasii) PL
- tawuła dziurawcolistna (Spiraea hypericifolia) PL
- tawuła japońska (Spiraea japonica) PL
- tawuła nippońska (Spiraea nipponica)
- tawuła ostrolistna, tawuła wczesna (Spiraea ×arguta) PL
- tawuła średnia (Spiraea media) PL
Inne gatunki
- tawuła drobna (Spiraea × bumalda) PL - ogród
- tawuła Schinabecka (Spiraea × schinabeckii)
- tawuła van Houtte'a (Spiraea × vanhouttei)
- tawuła van Houtta (Spiraea ×vanhouttei) PL
- tawuła biała (Spiraea alba) PL
- tawuła białokwiatowa (Spiraea albiflora) PL - ogród
- Spiraea bella
- Spiraea cana
- Spiraea canescens
- tawuła kantońska (Spiraea cantoniensis)
- tawuła ożankolistna, tawuła wiązolistna (Spiraea chamaedrifolia) PL
- tawuła gęstokwiatowa (Spiraea densiflora)
- tawuła Menziesa (Spiraea menziesii) PL
- tawuła borówkowata (Spiraea myrtilloides)
- Spiraea nervosa
- tawuła śliwolistna (Spiraea prunifolia)
- tawuła bawolina (Spiraea salcifolia) PL
- tawuła Thunberga (Spiraea thunbergii)
- tawuła kutnerowata (Spiraea tomentosa) PL
Kalendarz przyrody
Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Opis |
| ● | Kwitnie tawuła brzozolistna. | |||||||||||
| ● | ● | ● | Kwitnie tawuła Douglasa. | |||||||||
| ● | ● | Kwitnie tawuła dziurawcolistna. | ||||||||||
| ● | Cięcie wiosenne. | |||||||||||
| ● | Ściółkowanie wokół nowo posadzonych roślin – kora lub zrębki (8–10 cm); utrzymuje wilgoć i hamuje chwasty. | |||||||||||
| ● | Nawożenie wiosenne – skromna dawka nawozu wieloskładnikowego lub kompostu wokół krzewów; po cięciu nawożenie szczególnie ważne dla stymulacji intensywnego odrostu; na glebach żyznych nawożenie zbędne. | |||||||||||
| ● | ● | Optymalny termin sadzenia wiosennego – marzec i kwiecień to doskonały czas; gleba miękka i wilgotna; korzenie mają czas na ukorzenienie się przed letnim kwitnieniem. | ||||||||||
| ● | Podlewanie po sadzeniu i cięciu – obfite jednorazowe; tawuła wymaga umiarkowanej wilgotności gleby przez cały sezon. | |||||||||||
| ● | Nawożenie pogłówne – nawóz wieloskładnikowy po pojawieniu się liści; wspomaga intensywny wzrost nowych pędów po cięciu. | |||||||||||
| ● | Pobieranie sadzonek zielnych z tegorocznych pędów – kwiecień to dobry termin; miękkie pędy ukorzeniane pod folią w piasku lub perlicie; ukorzenianie 3–4 tygodnie; tawuła łatwo się ukorzenia. | |||||||||||
| ● | ● | ● | ● | Regularne podlewanie przy suszy – tawuła przy niedoborze wody formuje mniej pąków kwiatowych i kwitnie krócej; podlewać co 5–7 dni przy braku opadów. | ||||||||
| ● | ● | ● | ● | Nawożenie pogłówne – nawóz wieloskładnikowy lub gnojówka z pokrzywy co 4–6 tygodni; wspomaga wzrost i formowanie pąków kwiatowych; u odmian złotolistnych nawożenie intensywniejsze dla utrzymania intensywności koloru liści. | ||||||||
| ● | Pobieranie sadzonek półzdrewniałych – maj i czerwiec to dobry termin; pędy tegoroczne zaczynają twardnieć; ukorzenianie w piasku lub perlicie pod folią; ukorzenianie 4–6 tygodni. | |||||||||||
| ● | ● | Kwitnie tawuła japońska. | ||||||||||
| ● | Obserwacja zdrowia liści – u odmian złotolistnych intensywność koloru zależy od nasłonecznienia; w cieniu liście stają się bardziej zielone; pełne słońce gwarantuje intensywne złote lub pomarańczowe zabarwienie. | |||||||||||
| ● | ● | ▸ | Deadheading przekwitłych kwiatostanów – regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów stymuluje zawiązywanie nowych; przedłuża kwitnienie nawet o 4–6 tygodni; jeden z najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych przy tawule; nożycami do żywopłotu lub ręcznie usuwać brązowiejące kwiatostany. | |||||||||
| ● | Obserwacja pod kątem mączniaka prawdziwego – przy suchej i ciepłej pogodzie biały nalot na liściach; usuwać porażone liście; dobra cyrkulacja powietrza jako profilaktyka; odmiany o złotych liściach mogą być bardziej podatne. | |||||||||||
| ● | Uzupełnienie ściółki przed jesienią – odświeżenie warstwy kory lub zrębków wokół krzewów. | |||||||||||
| ● | ● | Efektowne jesienne przebarwienia – tawuła japońska ma efektowne jesienne barwy; liście nabierają żółtych pomarańczowych czerwonych i purpurowych odcieni w zależności od odmiany; u 'Goldflame' i 'Anthony Waterer' szczególnie efektowne jesienne barwy; jeden z krzewów o efektownym potrójnym aspekcie: wiosną (liście) latem (kwiaty) i jesienią (kolory liści). | ||||||||||
| ● | ● | Doskonały termin sadzenia jesiennego – wrzesień i październik to drugi optymalny termin sadzenia; ciepła gleba sprzyja ukorzenieniu się przed zimą. | ||||||||||
| ● | ● | Nawożenie jesienne – skromna dawka kompostu wokół krzewów; wzmacnia rośliny przed zimą. | ||||||||||
| ● | Opadanie liści – przy pierwszych przymrozkach liście zaczynają opadać; u odmiany 'Goldflame' efektowna pozimowa paleta kolorów tuż przed opadaniem. | |||||||||||
| ● | Ściółkowanie na zimę – cienka warstwa kory (5–8 cm) wokół korzeni nowych nasadzeń; stare zakorzenione krzewy nie wymagają okrycia. | |||||||||||
| ● | ● | Kwitnie tawuła ostrolistna. | ||||||||||
| ● | Kwitnie tawuła średnia. |
Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.
Galeria zdjęć
W galerii publikujemy dodatkowe zdjęcia i grafiki.

Autor: © ChrWeiss - stock.adobe.com
Bibliografia
Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:
- Lucjan Rutkowski - Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
- Bronisław Szmit, Bronisław Jan Szmit, Maciej Mynett - Drzewa i krzewy liściaste, ISBN 978-83-7073-724-5, Multico Oficyna Wydawnicza 2013
- Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich - Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
- Praca zbiorowa - Botanica ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, ISBN 3-8331-1916-0, Könemann 2005
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając - <em>Vascular plants of Poland a checklist</em>. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski., ISBN: 83-85444-38-6, W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Science 1995
© medianauka.pl, 2020-06-11, RODZAJ-24/20562
Data aktualizacji artykułu: 2024-09-30





