Trędownikowate

Trędownikowate (Scrophulariaceae) to rośliny z rzędu jasnotowców. Czasem rodzinę tę wydziela się do odrębnego rzędu trędownikowców. Do rodziny zaliczamy około 5000 gatunków, z czego około 100 występuje w Polsce.

To w znakomitej większości rośliny zielne, rzadziej pnącza i krzewy. Wiele gatunków to pasożyty innych roślin.

Występowanie i środowisko

Przedstawiciele trędownikowatych są obecni na wszystkich kontynentach, jednakże najwięcej gatunków żyje w strefie umiarkowanej.

Morfologia i anatomia

Ulistnienie skrętoległe lub naprzeciwległe, czasem okółkowe. Kwiaty grzbieciste, często duże i efektowne.


Rodzaje

Wykaz wszystkich opublikowanych rodzajów z tej rodziny:

Gatunki

Wykaz pozostałych gatunków, opisanych w naszym serwisie:

Inne gatunki

Kalendarz przyrody

Poniższy kalendarz zawiera wszystkie gatunki, które nie znalazły się w opisie żadnego rodzaju. Każdy rodzaj zawiera niezależny kalendarz przyrody.

123456789101112

Opis

        Kwitnie cymbalaria murowa.
         Kwitnie gnidosz rozesłany.
        Kwitnie kiksja zgiętoostrogowa.
         Kwitnie konitrut błotny.
       Kwitnie kroplik żółty.
         Kwitnie łuskiewnik różowy.
      Kwitnie namulnik brzegowy.
        Kwitnie pantofelnik.
        Kwitnie penstemon bródkowy.
         Kwitnie szelężnik mniejszy.
       Kwitnie szelężnik włochaty.
        Kwitnie trędownik bulwiasty.
         Kwitnie trędownik wiosenny.
           Główny termin wysiewu nasion na rozsadę – od początku lutego w ogrzewanym pomieszczeniu lub pod lampą wzrostową.
           Pielęgnacja rozsady.
          Drugi wysiew nasion – możliwy od połowy marca dla kolejnej partii rozsady kwitnącej w czerwcu–lipcu; postępować jak przy lutowym wysiewie.
          Hartowanie rozsady – od połowy kwietnia stopniowe wystawianie rozsady na zewnątrz przy temperaturze powyżej 8°C; wyżlin toleruje lekkie przymrozki po zahartowaniu (do –3°C); zaczynać od 1–2 h w osłoniętym miejscu bez bezpośredniego słońca; stopniowo zwiększać ekspozycję przez 2–3 tygodnie.
          Wysiew nasion bezpośrednio do gruntu – od połowy kwietnia możliwy wysiew na grządkę; nasiona na powierzchnię lub bardzo płytko; przykryć cienką warstwą piasku lub nie przykrywać; kiełkowanie po 14–21 dniach; rośliny z bezpośredniego wysiewu kwitną później (lipiec–sierpień).
          Sadzenie rozsady po 15 maja – po ustąpieniu ryzyka silniejszych przymrozków sadzić wszystkie partie rozsady; wyżlin preferuje chłodniejszą pogodę więc sadzenie w maju zapewnia optymalne warunki startowe.
         Ślimaki groźne dla świeżo posadzonej rozsady – wystawiać pułapki; stosować bariery miedziane; wyżlin jest atrakcyjny dla ślimaków.
        Kwitnie lwia paszcza.
        Regularne deadheading – usuwanie przekwitłych kwiatostanów tuż poniżej ostatniego kwiatu stymuluje tworzenie pędów bocznych z nowymi kwiatostanami; klucz do długiego i obfitego kwitnienia; bez deadheadingu wyżlin szybko ogranicza kwitnienie.
        Nawożenie co 2–3 tygodnie – nawóz wieloskładnikowy z podwyższoną zawartością potasu i fosforu stymuluje intensywne kwitnienie; unikać nadmiaru azotu powodującego bujny wzrost kosztem kwitnienia.
        Regularne podlewanie – czerwiec bywa upalny; wyżlin przy suszy ogranicza kwitnienie; co 5–7 dni przy braku opadów.
          Monitoring rdzy – przy wilgotnej pogodzie pomarańczowe plamy na spodniej stronie liści; usuwać porażone liście; opryski fungicydami miedziowymi; dobra cyrkulacja powietrza jako profilaktyka; rdza jest jedną z najpoważniejszych chorób tego gatunku.
           Silne cięcie letnie dla jesiennego kwitnienia.
           Obserwacja pod kątem mszyc – kolonie na wierzchołkach pędów; przy małej liczbie biedronki wystarczają.
          Zbiory nasion.
         Kwitnie żółwik nagi.


Zobacz nasz kalendarz ogrodnika. Śledź postęp prac w swoim ogrodzie.




Filmy




Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich — Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski — Botanika. Systematyka, ISBN 978-83-01-13953-7, PWN 2013
  • IUCN — Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 https://www.iucnredlist.org
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając — <em>Vascular plants of Poland a checklist</em>. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski., ISBN: 83-85444-38-6, W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Science 1995

© medianauka.pl, 2017-06-05, RODZ-1234/22353
Data aktualizacji artykułu: 2024-01-13



FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.