Logo Media Nauka
PL

Trzpiennik olbrzym

Trzpiennik olbrzym, , trzpiennik olbrzymi (Urocerus gigas) to największy krajowy przedstawiciel trzpiennikowatych. Jest też niezwykle kolorowy jak na krajowe owady z tej rodziny. Samice są większe od samców, mają pokładełko o długości nawet 2/3 długości ciała, odwłok jest żółty. Samiec ma odwłok czerwony. Głowa i tułów u obu płci są czarne. Czułki, plamy na głowie, odnóża są żółte. Podobny do tego gatunku Urocerus augur ma całkowicie żółtą głowę, natomiast Urocerus fantoma ma niewielką czarną plamę na głowie.

Trzpiennik olbrzym (Urocerus gigas)
Samica trzpiennika olbrzyma © Henrik Larsson - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

Owad ten występuje na terenie całego kraju, ale nie jest często spotykany. Występuje w lasach iglastych i mieszanych.

Tryb życia i zachowanie

Owad ten bardzo dobrze lata.

Pożywienie

Rośliną żywicielką jest głównie świerk, czasem jodła. Owady wybierają drzewa martwe i chore. Postać dorosła owada ma zrośnięty odbyt i zredukowane narządy gębowe. Nie pobiera w ogóle pokarmu.

Rozmnażanie

Samica podczas chodzenia po korze drzewa wbija pokładełko do drewna na głębokość nawet 5-10 mm. Tak składa kilka jaj. Jest wówczas łatwym łupem dla ptaków. Wraz z jajami samica umieszcza w drewnie także zarodki grzyba, który ułatwia rozkład celulozy. Podczas jednego roku samica może złożyć nawet 400 jaj. Po 4 tygodniach z jaj wylęgają się larwy. W tym czasie rozwija się też grzybnia. Larwa może wydrążyć chodnik o długości nawet 40 cm. Larwa wraz ze wzrostem drąży coraz głębiej. Dopiero przed przepoczwarzeniem wraca pod powierzchnię pnia. Tu drąży kolebkę i się przepoczwarza. Przepoczwarzony owad musi się wygryźć na powierzchnię.

Ochrona i zagrożenia

Owad ten nie jest zagrożony wymarciem.

Ciekawostki

Jest to największy przedstawiciel krajowych trzpiennikowatych.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2015-08-03, GAT-899

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
trzpiennik olbrzym
        

Okres lotu trzpiennika olbrzyma.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia






© Media Nauka 2008-2018 r.