Bylica estragon, draganek

Bylica estragon, bylica draganek (Artemisia dracunculus) to gatunek uprawianej, silnie aromatycznej rośliny z rodziny astrowatych, uprawiana jako przyprawa (estragon) i dziczejąca.

Występowanie i środowisko PL

Gatunek występuje naturalnie w południowej części Europy, Azji zachodniej. W wielu miejscach uprawiana i dziczejąca, w tym w naszym kraju. Preferuje gleby żyzne, próchnicze, wilgotne i stanowiska nasłonecznione.

Tryb życia i zachowanie

Kwitnie w okresie od lipca do września.

Morfologia i anatomia

Osiąga wysokość 50-150 cm.

Łodyga jest silnie rozgałęziona, częściowo zdrewniała.

Liście są równowąsko-lancetowate, całobrzegie, siedzące, o długości 2-10 cm i szerokość 2-8 mm. Ulistnienie skrętoległe.

Kwiaty są żółtawe, bardzo małe, zebrane w kuliste koszyczki. Kwiaty zewnętrzne żeńskie nitkowate.

Owoc to niełupka.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Biologia i ekologia

Kolor kwiatów:
Grupa roślin: bylina.
Stanowisko: nasłonecznione.
Użytek: zioła.
Strefy mrozoodporności: 6-9. Uprawa w Polsce na zewnątrz jest możliwa na terenie całego kraju.
Forma życiowa według klasyfikacji Raunkiaera: hemikryptofit.
Kategoria przybysza: efemerofit, kenofit, roślina uprawiana.
Diploidalna liczba chromosomów: 2n=18.
Status popularności rośliny: gatunek nie jest popularny w Polsce, niewiele osób interesuje się tą rośliną.
Jadalność: Gatunek jadalny.

Kalendarz przyrody

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	Opis
					●	●						Kwitnienie estragonu; drobne kremowobiałe lub żółtawobiałe kuliste kwiatki w luźnych groniach na wierzchołkach pędów; kwitnienie niepozorne i niezbyt efektowne w porównaniu z innymi ziołami; u estragonu francuskiego kwiaty są zazwyczaj jałowe i nie wytwarzają żywotnych nasion. Wpływ kwitnienia na aromat – przy kwitnieniu zawartość olejków eterycznych w liściach może się nieco obniżać; przy uprawie zielarskiej usuwać pędy kwiatostanowe przed rozwinięciem kwiatów dla utrzymania intensywnego aromatu i opóźnienia starzenia się roślin. Aromat liści przed kwitnieniem – szczyt jakości – liście zebrane tuż przed kwitnieniem mają najintensywniejszy aromat; optymalny termin na zbiór do suszenia mrożenia i przygotowania esencji ziołowych.

Liczba zadań dostępnych dodatkowo w Kalendarzu ogrodnika: 13

Zobacz nasz Kalendarz ogrodnika - interaktywne narzędzie wspomagane technologią AI, które pomoże Ci zaplanować i uporządkować pracę w ogrodzie przez cały sezon. Śledź postęp prac, odznaczaj wykonane zadania i twórz własny harmonogram dopasowany do Twojego ogrodu. Dodawaj wybrane gatunki roślin i otrzymuj dopasowane wskazówki dotyczące ich uprawy. Znajdziesz tu także praktyczne porady dotyczące warzyw, owoców, drzew, krzewów ozdobnych, bylin i ziół. Sprawdź i przekonaj się, jak łatwo możesz zadbać o swój ogród krok po kroku.

Pokrewne gatunki roślin

Zioła
Zobacz atlas ziół, roślin leczniczych i przyprawowych.

Ostrzeżenie. Informacje na tej stronie mają charakter wyłącznie edukacyjny i nie mogą być podstawą identyfikacji konkretnego okazu ani decyzji o jego spożyciu lub zastosowaniu. Rośliny, zioła i grzyby jadalne mogą być podobne do gatunków trujących. Nie zbieraj, nie spożywaj i nie stosuj okazów, których nie potrafisz zidentyfikować z całkowitą pewnością. Zioła mogą również powodować działania niepożądane i wchodzić w interakcje z lekami. [Przeczytaj pełną notę dotyczącą bezpieczeństwa].

Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

Lucjan Rutkowski – Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
Beata Grabowska, Tomasz Kubala – Encyklopedia bylin t. I i II, ISBN 978-83-7506-845-0, Zysk i S-ka 2011
Praca zbiorowa – 500 przypraw i ziół leczniczych, 978-83-7845-996-5, SBM 2015
Praca zbiorowa – Botanica ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, ISBN 3-8331-1916-0, Könemann 2005
Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński, Bogumił Pawłowski – Rośliny Polskie, ISBN 83-01-0587-2, PWN 1986