Logo Media Nauka

Dziobak (Ornithorhynchus anatinus)
© PIXATERRA - stock.adobe.com

Dziobak

Dziobak, dziobak australijski (Ornithorhynchus anatinus) jest jedynym przedstawicielem rodziny dziobaków z rzędu stekowców. To australijski ssak jajorodny. Ma spłaszczone ciało grzbietowo-brzusznie. Futro ma kolor brązowy. Ma szeroki ogon, również pokryty futrem, nieco ciemniejszym.

Występowanie i środowisko

Południowo-wschodnia część Australii, Tasmania.

Tryb życia i zachowanie

Podczas nurkowania oczy i uszy są zamknięte, więc dziobak orientuje się w otoczeniu za pomocą zmysłu dotyku. Żeruje wyłącznie w wodzie. Pokarm ukrywa w torbach policzkowych. Gdy je napełni, wychodzi na brzeg i spożywa zdobycz. Żyje samotnie lub w parach nad brzegami zbiorników wodnych. Kopie nory, w tym komorę gniazdową.

Morfologia i anatomia

Dziobak nie posiada małżowin usznych. Kończyny zaopatrzone w ostre pazury są przystosowane do pływania i rycia. Są skierowane na boki. Palce połączone są błoną. U samców na tylnych kończynach znajduje się kolec z ujściem jadowym. Jad jednak jest wytwarzany jedynie w okresie rui. Pysk jest zakończony rogowym, mocno spłaszczonym dziobem. Na brzegu dzioba znajdują się struktury, które umożliwiają przecedzanie mułu w poszukiwaniu pokarmu.

Pożywienie

Dziobak zjada pierścienice, larwy owadów, ślimaki, małże.

Rozmnażanie

Samica buduje gniazdo z wilgotnych liści, w których składa jaja w ilości od 1 do 3. Jaja dziobaka mają około 1,7 cm średnicy. Samica po złożeniu jaj przez 7-10 dni wysiaduje je. Nie odżywia się w tym czasie. Młode po wykluciu są nagie i niedołężne. Laktacja trwa 4 miesiące. Samica nie posiada sutek. Ma jedynie pola, gdzie znajdują się gruczoły mleczne, które znajdują ujście u nasady włosów. Podczas karmienia samica leży na plecach, a młode zlizują mleko, które ścieka po sierści.

Ochrona i zagrożenia NT

Gatunek ten bliski zagrożenia wymarciem. Ma status NT w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Dziobak jest objęty całkowitą ochroną.

Ciekawostki

Dziobak to ssak znoszący jaja i wysiadujący je. Ssaki jajorodne to wielka rzadkość. Jeszcze kolczatka, również z Australii jest jajorodna.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-27, GAT-197
Data aktualizacji artykułu: 2020-02-09




Pokrewne gatunki ssaków

Dziobaki
Dziobaki

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.

Nie posiadamy w naszej bazie innych gatunków zwierząt z tej samej rodziny.



Czy istnieją jadowite ssaki?

Czy istnieją jadowite ssaki?

Każdy wie o jadowitych wężach, skorpionach, pająkach, żabach, rybach, owadach. A co z ssakami? Czy ssaki bywają jadowite i czy ich jad jest niebezpieczny dla człowieka?


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Hanna i Antoni Gucwińscy - Zoologia Tom I Ssaki Część I Leksykon popularnonaukowy., ISBN 83-88988-01-8, Albatros 2003

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2020 r.