Logo Serwisu Media Nauka

Dziobak
(Ornithorhynchus anatinus)

Dziobak (Ornithorhynchus anatinus) jest jedynym przedstawicielem rodziny dziobaków z rzędu stekowców. Ma spłaszczone ciało grzbietowo-brzusznie. Futro ma kolor brązowy. Ma szeroki ogon, również pokryty futrem, nieco ciemniejszym.

Dziobak (Ornithorhynchus anatinus)
© susan flashman - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Dziobak (Ornithorhynchus anatinus)
Nazwy obce
angielska: Platypus, Duck-billed Platypus
niemiecka: Schnabeltier
czeska: Ptakopysk podivný
francuska: Ornithorynque
hiszpańska: Ornitorrinco
Pierwsze opisanie gatunku
(Shaw, 1799)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Dziobak - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 30 cm do 45 cm
Długość ogona: 15 cm
Ciężar: od 500 g do 2 kg
Maksymalna długość życia
15 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Stekowce (Monotremata)
Rodzina: Dziobaki (Ornithorhynchidae)

Występowanie i środowisko

Południowo-wschodnia część Australii, Tasmania.

Tryb życia i zachowanie

Podczas nurkowania oczy i uszy są zamknięte, więc dziobak orientuje się w otoczeniu za pomocą zmysłu dotyku. Żeruje wyłącznie w wodzie. Pokarm ukrywa w torbach policzkowych. Gdy je napełni, wychodzi na brzeg i spożywa zdobycz. Żyje samotnie lub w parach nad brzegami zbiorników wodnych. Kopie nory, w tym komorę gniazdową.

Morfologia i anatomia

Dziobak nie posiada małżowin usznych. Kończyny zaopatrzone w ostre pazury są przystosowane do pływania i rycia. Są skierowane na boki. Palce połączone są błoną. U samców na tylnych kończynach znajduje się kolec z ujściem jadowym. Jad jednak jest wytwarzany jedynie w okresie rui. Pysk jest zakończony rogowym, mocno spłaszczonym dziobem. Na brzegu dzioba znajdują się struktury, które umożliwiają przecedzanie mułu w poszukiwaniu pokarmu.

Pożywienie

Zjada pierścienice, larwy owadów, ślimaki, małże.

Rozmnażanie

Samica buduje gniazdo z wilgotnych liści, w których składa jaja w ilości od 1 do 3. Jaja mają około 1,7 cm średnicy. Samica po złożeniu jaj przez 7-10 dni wysiaduje je. Nie odżywia się w tym czasie. Młode po wykluciu są nagie i niedołężne. Laktacja trwa 4 miesiące. Samica nie posiada sutek. Ma jedynie pola, gdzie znajdują się gruczoły mleczne, które znajdują ujście u nasady włosów. Podczas karmienia samica leży na plecach, a młode zlizują mleko, które ścieka po sierści.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Dziobak jest objęty całkowitą ochroną.

Ciekawostki

Dziobak jest ssakiem, który składa jaja i wysiaduje je.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-27, GAT-197







Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.