Jaskrowce

Jaskrowce (Ranunculales) to rząd roślin naczyniowych nasiennych okrytozalążkowych, do którego zaliczamy co najmniej 3000 gatunków w ośmiu rodzinach. W Polsce można spotkać w naturze około 75 gatunków. To w większości rośliny zielne.

Rodziny

Alfabetyczny wykaz opublikowanych rodzin.

Nazwa rodzinyNazwa
łacińska
Liczba gatunków Czy występuje
w Polsce?
ŚwiatPolska
berberysowateBerberidaceae6503Tak
jaskrowateRanunculaceae200070Tak
krępieniowateLardizabalaceae400Nie
piwoniowatePaeoniaceae302Tak

Występowanie i środowisko

Większość gatunków tego rzędu występuje w północnym obszarze strefy umiarkowanej. Jaskrowce preferują tereny wilgotne.

Morfologia i anatomia

Rośliny te mają różne kwiaty (kształty). Ich barwy są zwykle bardzo żywe, dno kwiatowe jest wypukłe. Występuje dużo pręcików oraz kilka zalążni. Z zalążni wytwarzają się mieszki lub niełupki

Najbardziej popularne gatunki roślin

Oto wykaz dziesięciu (TOP 10) najbardziej popularnych gatunków roślin z tego rzędu. Jako kryterium popularności danej rośliny przyjęto częstość jej wyszukiwania w przeglądarce internetowej (w przypadku gdy nasz serwis posiada takie dane).

  1. zawilec japoński, zawilec mieszańcowy
  2. pluskwica groniasta, pluskwica sercolistna, świecznica groniasta
  3. berberys Thunberga
  4. miłek wiosenny
  5. knieć błotna, kaczeniec
  6. zawilec gajowy
  7. czarnuszka siewna
  8. gorzknik kanadyjski
  9. jaskier ostry
  10. ciemiernik biały, ciemiernik czarny

Kalendarz przyrody

Kolejne numery w tabeli oznaczają miesiące. Kolorowa kolumna oznacza bieżący miesiąc. Kropkami zaznaczono zdarzenie, które trwa przez cały okres, a trójkątami tylko początek lub koniec miesiąca. Na końcu tabeli znajduje się filtr, za pomocą można ograniczyć liczbę wyświetlanych wierszy do bieżącej daty.

123456789101112

Opis

           Cięcie pielęgnacyjne i odmładzające.
           Podlewanie, jeśli zima była sucha i gleba jest przesuszona.
           Nawożenie.
           Usunięcie opadłych liści i resztek spod roślin.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego.
      Regularne podlewanie.
           Ściółkowanie pod krzewami.
           Monitorowanie pod kątem mszyc na młodych przyrostach.
           Kwitnienie.
          Cięcie formujące żywopłotów.
           Nawożenie.
        Możliwe pobieranie sadzonek zielnych z nieodkwiecionych, młodych pędów.
           Obserwacja pod kątem rdzy berberysu (Puccinia graminis).
           Pielenie i odchwaszczanie pod krzewami.
           Drugie cięcie formujące.
          Możliwe pobieranie sadzonek półzdrewniałych.
           Przy ekstremalnych upałach rośliny mogą chwilowo tracić część liści.
           Obserwacja pod kątem chorób grzybowych przy wilgotnej pogodzie – mączniak, rdza.
      Owocowanie.
           Ostatnia dawka nawozu.
           Uzupełnienie ściółki pod krzewami przed jesienią.
          Termin sadzenia jesiennego.
          Lustracja krzewów przed zimą – sprawdzić ewentualne uszkodzenia i choroby.
          Ściółkowanie korzeni świeżo posadzonych roślin.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego.
          Cięcie pielęgnacyjne i odmładzające.
           Podlewanie, jeśli gleba jest przesuszona po zimie.
           Nawożenie.
           Usunięcie opadłych liści i resztek organicznych.
       Podlewanie przy suszy.
           Ściółkowanie pod krzewami (kora sosnowa, zrębki, 5–8 cm).
           Monitorowanie pod kątem mszyc i przędziorka na młodych przyrostach.
           Pierwsze cięcie formujące żywopłotów.
           Nawożenie uzupełniające po kwitnieniu.
          Kwitnie berberys zwyczajny.
           Zawiązywanie owoców.
           Pielenie i odchwaszczanie pod krzewami.
          Obserwacja pod kątem rdzy (Puccinia graminis).
          Drugie cięcie formujące. Nie później, niż do końca pierwszej dekady sierpnia; późniejsze cięcie nie daje nowym przyrostom czasu na stwardnienie przed zimą.
          Czas na sadzonki półzdrewniałe.
          Przy ekstremalnych upałach rośliny mogą chwilowo zrzucać część liści – normalne zachowanie obronne.
           Ostatnia dawka nawozu.
           Uzupełnienie ściółki pod krzewami przed jesienią.
       Owocowanie.
          Doskonały termin sadzenia jesiennego.
          Grabienie opadłych liści spod krzewów .
           Wiosenne porządkowanie – usunięcie starych liści przed kwitnieniem lub po nim.
         Sadzenie ciemiernika białego z pojemnika.
          Nawożenie wiosenne po kwitnieniu.
       Regularne podlewanie w fazie wzrostu liści przy suszy.
          Dojrzewanie nasion i naturalne rozsiewanie się.
         Monitoring plamistości liści ciemiernika.
           Jesienny podział kęp i sadzenie – ostrożnie ze względu na niechęć do przesadzania.
          Ściółkowanie korzeni przed zimą.
          Przygotowanie pąków kwiatowych – oczekiwanie na zimowe kwitnienie.
        Kwitnienie ciemiernika białego.
        Ciemiernik biały kwitnie w środku zimy – dekoracyjność zimowego ogrodu.
         Kwitnie ciemiernik czerwonawy.
         Kwitnie ciemiernik gajowy.
         Kwitnie ciemiernik zielony.
          Termin pierwszego wysiewu bezpośrednio do gruntu.
           Nawożenie.
        Kwitnie czarnuszka damasceńska. Od końca maja lub początku czerwca pierwsze intensywnie niebieskie lub białe kwiaty; efektowne samotne kwiaty (3–4 cm średnicy) otoczone charakterystycznym kołnierzem z nitkowato podzielonych listków; kwitnienie trwa 4–6 tygodni przy sprzyjającej pogodzie. W kolejnych miesiącach kwitnienie z późniejszych wysiewów.
        Regularne podlewanie przy suszy – czarnuszka przy długotrwałej suszy szybko kończy kwitnienie i dojrzewa nasiona; jedno głębsze podlanie tygodniowo przy braku opadów.
          Mszyce – monitoring; przy małej liczbie usuwać mechanicznie; czarnuszka generalnie mało podatna na szkodniki.
         Zawiązywanie torebek nasiennych – po kwitnieniu na gałązkach formują się charakterystyczne nadmuchane torebki nasienne (kapsuły) prążkowane i ozdobne; początkowo zielone stopniowo brązowieją; jeden z najefektowniejszych elementów dekoracyjnych czarnuszki – równie piękny, jak kwiaty.
          Zbiór nasion – gdy torebki całkowicie brązowe i suche; wytrząsnąć nasiona; przechowywać w szczelnym pojemniku; nasiona czarnuszki damasceńskiej zachowują żywotność 3–5 lat.
           Usunięcie zamierających roślin – po przymrozkach zaschnięte rośliny kompostować lub pozostawić kilka dla samosiewu w odpowiednim miejscu.
         Pierwszy wysiew bezpośredni do gruntu.
          Monitorowanie pod kątem ślimaków.
           Odchwaszczanie.
           Opcjonalne szczypanie wierzchołków przy zbyt wybujałym wzroście.
          Podlewanie przy suszy.
        Kwitnie czarnuszka siewna.
          Obserwacja stanu roślin – przy nadmiernej wilgotności możliwy mączniak lub szara pleśń.
          Zbiór nasion.
           Letni wysiew bezpośredni do gruntu.
         Kwitnie czerniec gronkowy.
        Kwitnie jaskier bulwkowy.
       Kwitnie jaskier jadowity.
       Kwitnie jaskier ostry.
         Kwitnie jaskier polny.
       Kwitnie jaskier rozłogowy.
         Kwitnie jaskier rzeczny.
         Kwitnie jaskier skalny.
       Kwitnie jaskier tarczowaty.
         Kwitnie jaskier wielki.
        Kwitnie ziarnopłon wiosenny.
       Kwitnie jaskier wodny.
         Kwitną kaczeńce.
         Kwitnie knieć górska.
           Kontrola potencjalnych uszkodzeń mrozowych.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego.
           Podlewanie, jeśli gleba jest przesuszona po zimie.
           Nawożenie.
           Usunięcie opadłych liści i resztek spod roślin.
       Podlewanie przy suszy.
         Kwitnie mahonia pospolita.
           Uzupełnienie ściółki kwaśnej pod roślinami.
           Cięcie pielęgnacyjne.
           Obserwacja barwy liści.
           Cięcie formujące.
        Mahonia owocuje.
           Pielenie i odchwaszczanie pod roślinami.
          Obserwacja pod kątem rdzy.
          Uzupełnienie ściółki pod roślinami.
           Nawożenie.
           Obserwacja pod kątem mączniaka.
          Doskonały termin sadzenia jesiennego.
          Ściółkowanie korzeni świeżo posadzonych roślin – warstwa 8–10 cm kory lub igliwia.
          Lustracja roślin przed zimą – ocena stanu liści, ewentualnych uszkodzeń chorób i szkodników.
         Kwitnie miłek jesienny.
         Kwitnie miłek letni.
        Kwitnie miłek szkarłatny.
          Kwitnie miłek wiosenny.
         Kwitnie mysiurek drobny.
          Bylina w zimowym spoczynku z zimującą rozetą – orlik pospolity tworzy przy ziemi efektowną rozetę delikatnych trójklapowych niebiesko-zielonych liści, widoczną przez całą zimę przy łagodnych warunkach; gatunek wyjątkowo mrozoodporny (strefy 3–4 do –30°C) nie wymagający żadnej ochrony zimowej; korzenie i korona całkowicie bezpieczne przy typowych polskich mrozach.
           Wiosenne porządkowanie.
          Wysiew nasion do gruntu – możliwy od połowy marca w osłoniętym i cienistym miejscu.
          Podział kęp – marzec doskonały termin podziału starszych kęp orlika.
           Nawożenie startowe.
           Sadzenie zakupionych roślin z pojemnika.
       Regularne podlewanie.
          Nawożenie.
          Deadheading dla przedłużenia kwitnienia.
         Kwitnie orlik pospolity.
          Dojrzewanie torebek nasiennych – po kwitnieniu rozwijają się charakterystyczne wyprostowane torebki nasienne; każdy kwiatostan tworzy 5 torebek zawierających liczne błyszczące czarne nasiona; torebki dojrzewają od końca czerwca; zbierać, gdy zaczynają brązowieć i pękać; wytrząsnąć nasiona do papierowej torby; wysiewać od razu lub przechowywać w suchym chłodnym miejscu; żywotne przez 2–3 lata; jeden egzemplarz produkuje setki nasion.
          Zamieranie liści po kwitnieniu – od połowy czerwca liście orlika stopniowo żółkną i zamierają; normalna cecha fenologii gatunku po intensywnym kwitnieniu; nie ścinać liści przed naturalnym zasychaniem; po zasychaniu liście można usunąć; miejsce po orlikach wypełniają naturalne samosiewy lub sąsiednie rośliny.
          Mączniak prawdziwy – od czerwca przy ciepłej i wilgotnej pogodzie możliwe pojawienie się mączniaka prawdziwego na liściach orlika.
          Cięcie po kwitnieniu – po całkowitym przekwitnięciu i zebraniu nasion skrócić łodygi kwiatostanowe do rozety liściowej; stymuluje odrost nowych liści i poprawia estetykę; przy silnym porażeniu mączniakiem ciąć krótko i zebrać wszystkie liście.
           Letnie cięcie liści porażonych mączniakiem – przy silnym letnim porażeniu mączniakiem usunąć wszystkie porażone liście; skrócić rośliny do 5–10 cm nad ziemią; przy regularnym podlewaniu po cięciu wyrastają nowe zdrowe liście przez resztę lata; zabieg odświeżający roślinę przed kolejnym sezonem.
           Odrost nowych liści – sierpień przy regularnym podlewaniu i cięciu porażonych liści przynosi odrost nowych świeżych liści orlika; nowe liście intensywnie niebiesko-zielone i zdrowe zastępują letnie; roślina odbudowuje rozetę liściową dla efektywnej fotosyntezy przed zimą; efektowna dekoracyjność kęp od końca miesiąca.
           Ostatnia dawka nawożenia – jednorazowe słabe zasilanie nawozem wieloskładnikowym z podwyższonym potasem wzmacnia korzenie przed zimą; nie nawozić azotem po końcu sierpnia; przy żyznych glebach nawożenie zbędne.
           Podział kęp i sadzenie.
           Decyzja o cięciu jesiennym.
          Wysiew nasion bezpośrednio do gruntu.
         Podlewanie minimalne – roślina kserotermiczna.
         Kwitnienie ostróżeczki polnej.
       Efektowne kłosy kwiatostanowe w barwach niebieskich fioletowych różowych i białych.
       Ostróżeczka jako doskonały kwiat cięty i suszony.
          Letnie zamieranie przy upałach i zbiory nasion.
         Samosiewy ostróżeczki – naturalna odnowa kolonii.
          Jesienny wysiew nasion dla wiosennego kwitnienia.
          Jesienne siewki zimujące jako małe rozety.
         Kwitnie ostróżeczka wschodnia.
        Kwitnie ostróżka ogrodowa.
          Wysiew nasion na rozsadę w ogrzewanym pomieszczeniu.
         Podział kęp i sadzenie ostróżki z pojemnika.
           Wiosenne porządkowanie i instalacja podpór.
         Nawożenie wiosenne i po pierwszym kwitnieniu.
      Regularne i obfite podlewanie przez cały sezon wegetacyjny.
          Kwitnienie ostróżki wyniosłej – pierwsze.
          Imponujące pędy kwiatostanowe do 200 cm z gęstymi gronami kwiatów.
         Monitoring mączniaka prawdziwego i szarej pleśni.
           Cięcie po pierwszym kwitnieniu dla drugiego rzutu.
          Zbiory nasion ostróżki wyniosłej.
           Kwitnienie ostróżki wyniosłej – drugie po cięciu.
          Jesienne cięcie i ściółkowanie kęp przed zimą.
         Kwitnie pełnik europejski.
          Wiosenne sadzenie piwonii – alternatywny termin.
           Wiosenne porządkowanie i nawożenie kęp.
          Instalacja podpór przed kwitnieniem.
      Regularne podlewanie przez cały sezon wegetacyjny.
          Kwitnienie piwonii chińskiej.
          Intensywny słodki zapach kwiatów piwonii – jeden z najpiękniejszych wśród bylin.
         Monitoring szarej pleśni i zarazy piwonii.
        Dekoracyjność liści piwonii po kwitnieniu przez całe lato.
          Sadzenie piwonii chińskiej z pojemnika lub korzeni – optymalny termin jesienny.
          Podział kęp piwonii – wyłącznie, gdy konieczny.
          Jesienne cięcie łodyg i ściółkowanie kęp.
          Wiosenne sadzenie piwonii lekarskiej – alternatywny termin.
           Wiosenne porządkowanie i nawożenie kęp.
          Instalacja podpór przed kwitnieniem.
      Regularne podlewanie przez cały sezon wegetacyjny.
          Kwitnienie piwonii lekarskiej.
          Intensywny zapach kwiatów piwonii lekarskiej – kwitnie wcześniej niż piwonia chińska.
          Monitoring szarej pleśni i zarazy piwonii.
        Dekoracyjność liści piwonii lekarskiej po kwitnieniu przez całe lato.
          Sadzenie piwonii lekarskiej z pojemnika lub korzeni – optymalny termin jesienny.
          Podział kęp piwonii lekarskiej – wyłącznie, gdy konieczny.
          Jesienne cięcie łodyg i ściółkowanie kęp.
        Kwitnie powojnik pnący.
          Kwitnie powojnik prosty.
         Kwitnie powojnik włoski.
         Kwitnie przylaszczka pospolita.
          Kwitnie rannik zimowy.
           Rozwój właściwych liści – po kwitnieniu lub równolegle z nim rozwijają się właściwe liście rannika; ciemnozielone dłoniasto wcinane liście tworzą efektowną pokrywę ziemi; liście fotosyntetyzują przez kilka tygodni produkując cukry gromadzone w kłączu na następny sezon.
          Sadzenie kłączy – marzec to najlepszy termin sadzenia rannika w postaci roślin wykopanych po kwitnieniu z zachowanym systemem korzeniowym i liśćmi; metoda znacznie skuteczniejsza niż sadzenie suszonych kłączy jesienią; przy zakupie od specjalistycznych dostawców.
           Dojrzewanie nasion – w kwietniu dojrzewają torebki nasienne rannika; nasiona gotowe do zbioru, gdy torebki zaczynają brązowieć; zbierać przed pęknięciem torebek; wysiewać od razu w wilgotne i cieniste miejsce lub przechowywać w wilgotnym piasku w lodówce do wysiewu; nasiona tracą żywotność przy przesuszeniu – nie przechowywać jak typowych nasion warzywnych.
           Samosiewy i naturalizacja – kwiecień to miesiąc aktywnego rozsiewania nasion rannika; mrówki zbierające nasiona dla elajosomu roznoszą je na nowe miejsca; efekt naturalnego rozprzestrzeniania się widoczny po kilku latach jako coraz gęstsze i rozleglejsze kolonie.
           Regularne podlewanie przy suszy – kwiecień bywa suchy; liście rannika potrzebują wilgoci do efektywnej fotosyntezy; przy suchej pogodzie podlewać umiarkowanie co 7–10 dni.
           Zamieranie liści – maj to miesiąc stopniowego żółknięcia i zamierania liści rannika; przy ciepłej wiośnie liście mogą zacząć żółknąć już od połowy maja; naturalna i konieczna faza cyklu wegetacyjnego; nie ścinać liści przed całkowitym zasychaniem – każdy dodatkowy dzień fotosyntezy wzmacnia kłącze na następny sezon. Rannik zimowy jest klasycznym geofitem wiosennym; cały cykl wegetacyjny nadziemny trwa jedynie 8–12 tygodni od przebicia przez grunt do zasychania liści; przez resztę roku roślina istnieje wyłącznie jako podziemne kłącze; strategia wykształcona przez miliony lat ewolucji w lasach liściastych gdzie wiosna przed rozwinięciem liści przez drzewa to jedyny czas dostępności światła.
           Opcjonalne wykopywanie i podział kłączy – po całkowitym zasychaniu liści możliwe delikatne wykopanie i podział kłączy dla powiększenia kolekcji; kłącza rannika nieregularne i bulwiaste; dzielić ostrym nożem zostawiając na każdej części co najmniej jeden pąk wzrostu; sadzić natychmiast lub przechowywać w wilgotnym torfie w cieniu do końca lata; nie suszyć kłączy – tracą żywotność.
           Wysiew nasion.
           Główny termin sadzenia kłączy.
         Kwitnie rutewka mniejsza.
           Usunięcie ubiegłorocznych łodyg.
           Optymalny termin podziału kęp.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego.
          Nawożenie wiosenne.
          Ściółkowanie – warstwa kompostu lub kory (5–8 cm) wokół roślin; utrzymuje wilgoć kluczową dla rutewki; zapobiega przesychaniu gleby.
       Regularne i obfite podlewanie.
           Monitoring pod kątem ślimaków – szczególnie niebezpieczne dla młodych delikatnych liści; pułapki lub bariery miedziane wokół roślin.
           Nawożenie pogłówne – gnojówka z pokrzywy lub nawóz wieloskładnikowy po pojawieniu się liści; wspomaga intensywny wzrost wiosenny.
        Nawożenie co 4 tygodnie – nawóz wieloskładnikowy lub gnojówka z pokrzywy.
        Ustawienie podpór dla wysokich odmian.
         Kwitnie rutewka orlikolistna.
           Cięcie przekwitłych kwiatostanów.
           Monitoring szkodników i chorób – mszyce na wierzchołkach pędów; plamistość liści przy wilgotnej pogodzie; usuwać porażone liście; przy mszycach biedronki zazwyczaj wystarczają.
          Doskonały termin sadzenia nowych roślin – sierpień i wrzesień to dobry czas; chłodniejsza pogoda sprzyja ukorzenieniu; regularnie podlewać po posadzeniu.
          Zbiór nasion – gdy torebki nasienne brązowieją i zasychają; nasiona drobne; suszyć w papierowej torbie; przechowywać w suchym chłodnym miejscu; wysiewać wiosną lub jesienią.
          Optymalny termin podziału kęp jesiennych – wrzesień to dobry czas na podział; wykopać kępę podzielić posadzić od razu; obficie podlać; rośliny zdążą się zakorzenić przed zimą.
          Wysiew nasion jesienią – nasiona rutewki wysiane jesienią przejdą naturalną stratyfikację i kiełkują wiosną; możliwy wysiew do skrzynek lub bezpośrednio do gruntu.
           Ściółkowanie na zimę – warstwa kompostu lub liści (8–10 cm) wokół kęp; chroni korzenie przy bezśnieżnych mrozach; szczególnie ważna przy nowych nasadzeniach.
         Kwitnie rutewka żółta.
         Kwitnie sasanka alpejska.
         Kwitnie sasanka łąkowa.
         Kwitnie sasanka otwarta.
        Kwitnie sasanka wiosenna.
          Kwitnie sasanka zwyczajna.
        Naturalna ściółka liściowa – zawilec gajowy w naturalnym środowisku rośnie pod warstwą opadłych liści; w ogrodach leśnych i naturalistycznych pozostawianie warstwy liści dębowych bukowych lub lipowych na stanowiskach zawilca jest najlepszym zabiegiem pielęgnacyjnym; nie grabić liści z miejsc, gdzie rośnie zawilec gajowy – ściółka liściowa to jego naturalne środowisko.
          Kwitnie zawilec gajowy.
          Sadzenie roślin 'in the green'.
           Regularne podlewanie przy suszy – zawilec gajowy jako roślina wilgotnych lasów liściastych potrzebuje stałej wiosennej wilgoci; przy suchej wiosennej pogodzie podlewać co 7–10 dni; przy naturalnych opadach dodatkowe podlewanie zbędne; stanowiska przy oczkach wodnych i strumieniach są idealne.
           Szybkie zamieranie liści – maj to miesiąc stopniowego żółknięcia i zamierania liści zawilca gajowego; gatunek jako klasyczny efemerofitów leśny ma krótki cykl wegetacyjny naziemny; liście produkują cukry przez kilka tygodni i magazynują je w kłączach; nie ścinać liści przed ich naturalnym zasychaniem; każdy dodatkowy dzień fotosyntezy wzmacnia kłącze i zwiększa szanse na obfitsze kwitnienie w kolejnym roku.
           Samosiewy i naturalizacja – przy pozostawieniu główek nasiennych bez zbierania siewki zawilca pojawiają się w pobliżu kolonii; siewki rozwijają się wolno przez pierwsze 3–5 lat, zanim uformują kwitnące kłącza; cierpliwość konieczna przy tworzeniu nowych kolonii z nasion; efekt naturalnego lasu leśnego osiągalny przez kilka lat przy łączeniu sadzenia kłączy i naturalnego rozsiewu.
           Całkowite zamieranie części nadziemnej – do połowy czerwca zawilec gajowy całkowicie znika nad ziemią; miejsce po kwitnących koloniach puste i często niezauważalne; kłącza korzeniowe w głębokim letnim spoczynku; gatunek przez resztę roku istnieje wyłącznie jako podziemne kłącze gromadzące substancje zapasowe na kolejny sezon.
          Główny termin sadzenia kłączy korzeniowych.
         Kwitnie zawilec japoński.
           Główny termin sadzenia kłączy w gruncie.
           Ochrona przed przymrozkami – marcowe przymrozki groźne dla kiełkujących kłączy i młodych pędów; przykryć agrowłókniną przy prognozowanych przymrozkach poniżej –3°C; młode liście zawilca odporne na lekkie przymrozki do –3°C po zahartowaniu.
          Kwitnie zawilec wieńcowy.
          Regularne podlewanie – zawilec przy niedoborze wody kwitnie słabiej i krócej; co 7–10 dni przy braku opadów; podlewać pod korzenie nie zraszać kwiatów; nadmiar wody przy stojącej glebie groźny dla kłączy.
           Nawożenie – słabe zasilanie nawozem wieloskładnikowym o niskiej zawartości azotu stymuluje kwitnienie; unikać silnego nawożenia azotem powodującego bujny wzrost liści kosztem kwiatów.
           Regularne usuwanie przekwitłych kwiatów – deadheading po przekwitnięciu każdego kwiatu stymuluje tworzenie kolejnych łodyg kwiatostanowych; ciąć tuż przy podstawie łodygi; bez deadheadingu roślina zasienia się i ogranicza dalsze kwitnienie; przy uprawie jako kwiat cięty regularne ścinanie zastępuje deadheading.
           Zbiory nasion – przy pozostawieniu kilku kwiatostanów bez deadheadingu główki nasienne dojrzewają w czerwcu; puchate główki nasienne gotowe, gdy brązowieją; zbierać przed rozwianiem; nasiona przechowywać w suchym chłodnym miejscu; kiełkowanie po stratyfikacji.
           Wykopywanie kłączy po zasychaniu liści – po całkowitym zasychaniu liści możliwe wykopywanie kłączy; ostrożnie widłami lub łopatą; oczyszczać z ziemi i suszyć w cieniu w przewiewnym miejscu przez 2–3 tygodnie; przechowywać w suchym torfie lub trocinach w chłodnym miejscu (4–10°C) do jesiennego lub wiosennego sadzenia.
          Jesienne sadzenie kłączy – wrzesień to jeden z optymalnych terminów sadzenia zawilca koronowego z myślą o wiosennym kwitnieniu; namoczone kłącza sadzić na głębokość 5–8 cm spłaszczoną stroną ku dołowi lub poziomo przy wątpliwości; rozstawa 10–15 cm; po posadzeniu przykryć warstwą kompostu lub ściółki (5–8 cm) oraz agrowłókniną na noc przy ryzyku przymrozków.
         Kwitnie zawilec wielokwiatowy.
         Kwitnie zawilec żółty.
         Kwitnie zdrojówka rutewkowata.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich — Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski — Botanika. Systematyka, ISBN 978-83-01-13953-7, PWN 2013

© medianauka.pl, 2017-05-06, RZAD-135/23730
Data aktualizacji artykułu: 2023-12-25





FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.