Logo Media Nauka
Sklep naukowy
polska - ikona

Kormoran czarny
(Phalacrocorax carbo)

Kormoran czarny (Phalacrocorax carbo) to piękny ptak wielkości gęsi, prawie cały czarny. W szacie godowej ma zielonkawy z metalicznym połyskiem grzbiet. Na głowie i szyi ma pojedyncze, drobne, białe piórka. Boki głowy i podbródek są białe. Pióra z tyłu głowy tworzą niewielki czub. Na nogach znajdują się płetwy. Ma haczykowato zakończony dziób, który ułatwia polowanie na ryby. Samiec i samica są tej samej wielkości.

Kormoran czarny (Phalacrocorax carbo)
Zdjęcie zbiorów ZOO w Opolu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Kormoran czarny (Phalacrocorax carbo)
Nazwy obce
angielska: Great Cormorant, Black Shag, Cormorant, White-breasted Cormorant
niemiecka: Kormoran
czeska: Kormorán velký
francuska: Grand Cormoran
hiszpańska: Cormorán grande
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - nie;
Ameryka Środkowa - nie;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Kormoran czarny - mapa występowania na świecieKormoran czarny - mapa występowania w Polsce
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Długość: 90 cm
Rozpiętość skrzydeł: 145 cm.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Pełnopłetwe (Pelecaniformes)
Rodzina: Kormorany (Phalacrocoracidae)
Głos
Kormorany kraczą podobnie jak gawrony.
Jaja
Średnie wymiary: 63 mm × 39,4 mm.
Jajo emu

Występowanie i środowisko

Europa, Azja, Afryka, wschodnia część Ameryki Północnej. W Polsce głównie na Północy kraju, na wybrzeżu i Mazurach.

Tryb życia i zachowanie

Wydaje odgłosy wyłącznie w koloniach lęgowych. Pływa głęboko zanurzony w wodzie. Na powierzchni wody widać tylko szczyt grzbietu, szyję i głowę. W locie uderzenia skrzydeł są szybkie i energiczne. Nurkuje głęboko i długo na głębokość 20-30 metrów. Przed nurkowaniem zanurza głowę pod wodę w poszukiwaniu zdobyczy. Skrzydła suszy na słońcu. Na zimę kormorany odlatują w końcówce sierpnia, wrześniu i październiku, wiosną przyloty odbywają się od marca do kwietnia. Lot powolny. Mocno uderza skrzydłami, co pewien czas szybuje w powietrzu. W stadzie kormorany tworzą klucze i linie.

Pożywienie

Ryby, głównie o wielkości 10-20 cm. Dzienne zapotrzebowanie na pokarm to 200-500 g.

Rozmnażanie

Gniazda budowane z gałęzi, wyściełane miękkim materiałem roślinnym, zakładają na drzewach lub stromych skałach, w koloniach często razem z czaplami siwymi. Gniazda są wykorzystywane ponownie. Samica jaja składa od kwietnia do czerwca. W lęgu (jednym w roku) wyprowadza 3-4 jaja w kolorze jasnoniebieskim z kredowym nalotem. Jaja wysiaduje samiec i samica przez 23-30 dni. Pisklęta opuszczają gniazdo po 50 dniach, latają po 60 dniach. Pod opieką rodziców pozostają następne 12-13 tygodni.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Jeszcze 20 lat temu kormorany były rzadkie, wskutek tępienia przez rybaków. Dzisiaj populacja Europejska jest bardzo duża i zaczyna się mówić o kormoranach jak o szkodnikach.

Ciekawostki

Pióra kormoranów nie są wodoodporne. Po nurkowaniu kormorany nasiąknięte wodą pióra muszą suszyć. Siadają wtedy na nadbrzeżnych drzewach, rozpościerają skrzydła i suszą je na słońcu. Potrafią tak siedzieć godzinami.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2011-11-11, GAT-101


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
kormoran czarny
 tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona        

Kormorany przylatują do Polski.

   tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona      

Trwa okres lęgowy kormorana czarnego.

       tlo-ikonatlo-ikonatlo-ikona  

Kormorany odlatują na zimowiska. W końcu sierpnia gromadzą się nad wybrzeżem morza i późną jesienią wędrują wzdłuż morza nad Morze Śródziemne.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia








Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.