Logo Media Nauka

Facebook

Merkury

Charakterystyka orbity
Wielka półoś orbity: 57,91 mln km = 0,38709 AU
Mimośród: 0,20563
Okres obiegu wokół Słońca: 0,20563 roku
Liczba księżyców: 0
Średnia prędkość na orbicie: 47,87 km/s
Nachylenie do ekliptyki: 7,005°
Długość węzła wstępującego: 48,33°
Charakterystyka planety
Rodzaj obiektu: planeta typu ziemskiego
Masa: 0,05528 MZ
Średnia gęstość: 5427 kg/m3
Promień równikowy: 2 439,7km
Spłaszczenie: 0,0000
Albedo: 0,11
Czas obrotu wokół własnej osi: 58d15h36m
Nachylenie równika do płaszczyzny orbity: 0°01
Przyspieszenie grawitacyjne na równiku: 3,7 m/s2 = 0,377 g
Druga prędkość kosmiczna: 4,3 m/s
Doba słoneczna: 4222,6 h
Temperatura powierzchni: od - 180°C do 290°C
Pierścienie: brak
Atmosfera
Występowanie atmosfery: śladowa
Ciśnienie: 10-10 Pa = 10-15 atm
Skład chemiczny: śladowe ilości potasu, tlenu, sodu, argonu, azotu, wodoru, węgla i helu
Widomy ruch planety na niebie
Odległość od ekliptyki: niewielka
Odległość od Słońca: niewielka (maksymalnie 28°)
Czas obserwacji: wieczór lub rano
Odległość od Słońca: niewielka (poniżej 50°)
Opozycja: brak
Największa jasność: w największej elongacji
Fazy: widoczne fazy od sierpa, przez kwadry po pełnię

Merkury jest pierwszą planetą, licząc od Słońca w Układzie Słonecznym. To planeta typu ziemskiego. Nie posiada atmosfery (tylko śladowe ilości) i nie ma żadnego księżyca.

Powierzchnia planety jest bardzo podobna do naszego Księżyca.

Na powierzchni panują ekstremalne warunki. Temperatura powierzchni wynosi od - 180°C do 290°C.

Na nocnym niebie można ją obserwować jedynie rano i o zmierzchu.

Merkury obraca się bardzo wolno wokół własnej osi. Jeden obrót trwa 58,7 ziemskich dni. Jednak wokół słońca Merkury obiega swoją orbitę zaledwie w 88 dni.

Merkury posiada słabe pole magnetyczne o natężeniu zaledwie 1% pola ziemskiego.

Skład atmosfery

Atmosfery praktycznie brak, choć można znaleźć śladowe ilości rożnych pierwiastków i cząsteczek. Są to:

  • potas - 31,7 %
  • sód - 24,9%
  • tlen (atomowy) - 9,5%
  • argon - 7%
  • hel - 5,9%
  • tlen (cząsteczkowy) - 5,6%
  • azot - 5,2%
  • ditlenek węgla - 3,6%
  • woda - 3,4%
  • wodór - 3,2%

Ciśnienie na powierzchni jest jednak niebywale niskie, bo wynosi zaledwie 10-15 cisnienia atmosfery ziemnskiej.

Budowa Merkurego

To planeta zbudowana głównie ze skał z żelaznym jądrem. Skały stanowią około 30% planety, zaś ogromne jądro zbudowane z metali to aż 70% objętości planety. Płaszcz ma około 600 km grubości, a skorupa od 100 do 200 km.

Historia planety

Prawdopodobnie w fazie tworzenia się jeszcze Układu Słonecznego z Merkurym około 4,5 miliarda lat temu zderzył się jakiś duży obiekt, co tłumaczy tak duże, płynne jądro planety.

Ciekawe obiekty

Kratery i wulkany na Merkurym noszą nazwy zmarłych artystów. Wąwozy i doliny biorą swoje nazwy od sprzętu radarowego i ekspedycji badawczych.

Do ciekawszych obiektów na Merkurym należy Kotlina Upałów (Basin Caloris), która jest kraterem o średnicy 1300 km. Jego brzegi są wzniesiona na 3 km w górę, zaś środek jest względnie płaski.

Historia obserwacji i badań

Planeta była już znana Sumeryjczykom 5000 lat temu. Do VI w. p.n.e. miała dwie nazwy i była uważana za dwa obiekty (Hermes - na niebie wieczornym i Apollo - na niebie porannym). W V. w p.n.e. prawdopodobnie Pitagoras ustalił, że to jest jedna i ta sama planeta. W 1610 roku Galileusz obserwuje jako pierwszy w historii Merkurego przez teleskop, a Jan Heweliusz w 1644 odkrywa fazy tej planety.

W XIX wieku okazało się, że orbita Merkurego nie pokrywa się z przewidywaniami fizyki klasycznej. Dopiero ogólna teoria względności Alberta Einsteina wyjaśnia rozbieżności (poprzez wpływ grawitacji Słońca na zakrzywienie przestrzeni).

Misje kosmiczne

Sonda Mariner 10 w misji w latach 1973-1975 trzy razy zbliżyła się do Merkurego, a wcześniej do Wenus. Wykonała około 3000 zdjęć Merkurego.

Później, bo od 2004 roku sonda Messenger dwa razy przeleciała w pobliżu planet, by za drugim razem wejść na jej orbitę. Przez dwa lata powstawały dokładne mapy planety.

W planie misja Japońskiej Agencji Kosmicznej i Europejskiej Misji Kosmicznej zbadania powierzchni planety i magnetosfery.

Ciekawostki

Na Merkurym obserwuje się największe różnice temperatur ze wszystkich planet w Układzie słonecznym.

Merkury jest tak mały, że dwa księżyce innych planet są od niego większe (Tytan i Ganimedes). Jest jednak uważany za planetę zgodnie ze starymi i nowymi zasadami klasyfikacji obiektów.

Tylko 13 razy na 100 lat Merkury przechodzi przed tarczą Słońca.

Na Merkurym okolicach biegunów mogą znajdować się pokłady lodu.


© medianauka.pl, 2020-05-09, ART-3779


Inne zagadnienia z tej lekcji

SłońceSłońce
Słońce to gwiazda w centrum Układu Słonecznego. Słońce jest typową gwiazdą ciągu głównego. Nasza gwiazda skupia aż 99,865 % masy całego Układu Słonecznego. Planety, planetoidy, większość komet i mniejszych obiektów krąży wokół Słońca.
WenusWenus
Wenus jest drugą planetą, licząc od Słońca, w Układzie Słonecznym. To planeta typu ziemskiego. Nie posiada żadnego księżyca. Jest planetą wewnętrzną. Jest uważana z bliźniaczą planetę Ziemi, choć panują na niej skrajnie odmienne warunki.
ZiemiaZiemia
Ziemia jest trzecią planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca. Jest jedyną zamieszkałą przez organizmy żywe znaną planetą. Większość jej powierzchni pokrywają oceany. Wokół Ziemi krąży samotnie Księżyc.
MarsMars
Mars jest czwartą planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca. To planeta typu ziemskiego. Posiada jeden księżyc. Jest planetą zewnętrzną. Niemalże cała planeta jest pokryta czerwonym pyłem.
JowiszJowisz
Jowisz to największa planeta Układu Słonecznego. jest piątą planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca. Posiada aż 67 księżyców. Skupia w sobie 1% masy Słońca. To gazowy olbrzym.
SaturnSaturn
Saturn to jest szóstą planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca, drugą co do wielkości. To gazowy olbrzym. Posiada aż 62 księżyce, z których Tytan to drugi co do wielkości księżyc w Układzie Słonecznym.
UranUran
Uran to jest siódmą planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca, odkrytą dopiero w czasach nowożytnych. To olbrzym, trzeci pod względem wielkości w Układzie Słonecznym. Odkrył go 13 marca 1781 roku angielski uczony William Herschel.
NeptunNeptun
Neptun jest ósmą planetą w Układzie Słonecznym, licząc od Słońca, odkrytą dopiero w czasach nowożytnych. To kolejny gazowy olbrzym.




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.