Logo Serwisu Media Nauka
polska - ikona

Mucha domowa
(Musca domestica)

Mucha domowa (Musca domestica) to jedna z najbardziej znanych muchówek. Głowa jest czarna, oczy są bardzo duże, mają złożoną budowę i są czerwonawe. Czułki są bardzo krótkie, ich trzeci człon jest trzy razy dłuższy od drugiego, znajduje się na nim pierzasta struktura. Aparat gębowy jest typu liżącego. Całe ciało jest ciemnoszare, odwłok żółto-brązowy, skrzydła błoniaste, przeźroczyste, z wyraźnym żyłkowaniem. Na tułowie widać podłużne jaśniejsze pasy. Na środku odwłoka widneje czarny pasek. Odnóża są wyposażone w przylgi i pazurki, które umożliwiają owadowi chodzenie po bardzo gładkich powierzchniach. Larwy muchy domowej nie mają odnóży i mają biały kolor. Samice osiągajż nieco większe rozmiary.

Mucha domowa (Musca domestica)
© Eric Isselée - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Mucha domowa (Musca domestica)
Nazwy obce
angielska: Housefly
niemiecka: Stubenfliege
czeska: Moucha domácí
francuska: Ouche domestique
hiszpańska: Mosca doméstica
Pierwsze opisanie gatunku
Linnaeus, 1758
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - tak;
Australia - tak;
Antarktyda - tak;
Mucha domowa - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: od 7 mm do 9 mm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Stawonogi (Arthropoda)
Gromada: Owady (Insecta)
Rząd: Muchówki, dwuskrzydłe (Diptera)
Rodzina: Muchowate (Muscidae)

Występowanie i środowisko

Mucha domowa występuje na całym świecie. Najczęściej spotykana jest we wszelkiego rodzaju zabudowaniach, w których przebywa człowiek.

Tryb życia i zachowanie

Mucha domowa jest aktywna za dnia. Zimę przeżywają osobniki dorosłe w pomieszczeniach w różnych zakamarkach. Owad ten może się przemieszczać na znaczne odległości. Bardzo sprawnie i szybko lata. Ma bardzo krótki czas reakcji na zagrożenie.

Pożywienie

Przyjmuje pokarm w postaci płynnej, może też rozpuszczać wybrane substancje o stałej konsystencji, a potem je wysysać. Larwy żywią się rozkładającą się materią organiczną, w tym odchodami.

Rozmnażanie

Samica muchy domowej może złożyć jednorazowo nawet 100-150 jaj, najczęściej na mięsie i odchodach, a w ciągu całego życia może ich złożyć nawet ponad 1000! Jaja mogą być składane nawet co kilka dni. Larwy rozwijają się w rozkładającym się mięsie lub odchodach. Po opuszczeniu jaja larwa ma około 2 mm długości. Trzy razy linieje. Przepoczwarzenie następuje w ziemi lub w resztach pokarmu. Ma ono miejsce już czasem po tygodniu żerowania. W ciągu jednego roku pojawia się nawet kilkanaście pokoleń.

Ochrona i zagrożenia

Owad ten nie jest zagrożony wymarciem. Wręcz przeciwnie, jest bardzo uciążliwym owadem, tępionym przez człowieka. Owad ten jest nosicielem wielu groźnych chorób, takich jak: dur brzuszny, cholerę, czerwonkę, wielu pasożytów. Czasem larwy lęgną się w ranach.

Ciekawostki

Ze względu na to, że mucha jako jeden z pierwszych organizmów żywych zaczyna rozwijać się na zwłokach, ma duże znaczenie w medycynie sądowej.

Dorosła postać muchy domowej żyje zaledwie 4 tygodnie w okresie ciepła. Późną jesienią i zimą okres ten się wydłuża.

Jedna mucha może przenieść na sobie nawet kilkadziesiąt milionów komórek bakterii.

W jednym kilogramie nawozu świni domowej może się rozwijać nawet 15 000 larw.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2015-06-24, GAT-866







Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.