G

Parocja perska

Parocja perska (Parrotia persica) to gatunek drzewa lub krzewu ozdobnego z rodziny oczarowatych. To roślina rozłożysta, często z wieloma pniami.



Parocja perska (Parrotia persica)
Okaz z Arboretum w Wojsławicach. © Krzysztof Trawiński - medianauka.pl

Występowanie i środowisko

To endemit północnoirański. W Polsce spotykany jedynie w uprawach ogrodowych.

To gatunek odporny na mróz. Nie ma wygórowanych wymagań co do gleby, choć nie znosi podłoża o zasadowym odczynie. To roślina światłolubna i ciepłolubna.

Morfologia i anatomia

Osiąga wysokość 5-6 m w naszych warunkach.

Kora jest łuszcząca się.

Liście są jajowate, o długości do 10 cm i szerokości do 6 cm, brzegiem grubo ząbkowane. Mają połysk z wierzchu, od spodu są matowe. Wiosną liście są różowawe, później zielenieją, by jesienią zmienić barwę na żółtą, czerwoną lub pomarańczową.


Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Ciekawostki

Gatunek został odkryty dopiero w 1830 roku.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-12-16, GAT-16089


Parametry

Kolor kwiatów

Brak danych
Grupa

drzewo
Stanowisko

nasłonecznione
Użytek

rośliny ogrodowe




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.