Logo Serwisu Media Nauka

Sifaka
(Propithecus diadema)

Sifaka (Propithecus diadema) to ssak z rodziny indrisów o miękkim, czarno-białym lub rudo-białym futrze. Twarz jest czarna, nieowłosiona. Między ramieniem a tułowiem znajdują się błony lotne, które umożliwiają zwierzęciu dalekie skoki między gałęziami drzew. Kończyny tylne są długie i silne. Stopy i dłonie przystosowane do poruszania się po gałęziach z kolcami.

Sifaka (Propithecus diadema)
© Rich Lindie - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Sifaka (Propithecus diadema)
Synonimy
Propithecus diadema (Bennett, 1832) podgatunek diadema
Nazwy obce
angielska: Diademed Sifaka
niemiecka: Diademsifaka
francuska: Propithèque À Diadème
hiszpańska: Sifaca diademado, de diadema
Pierwsze opisanie gatunku
Bennett, 1832
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Sifaka - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 53 cm
Długość ogona: 50 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Naczelne (Primates)
Rodzina: Indrisy (Indridae)

Występowanie i środowisko

Występuje w zachodniej części Madagaskaru.

Tryb życia i zachowanie

Żyje w małych grupach od 6 do 10 osobników. Prowadzi nadrzewny tryb życia. Aktywna za dnia. Wydaje odgłosy podobne do szczekania psa i gdakania kury.

Pożywienie

Zjada liście, kwiaty i korę, a także owoce.

Rozmnażanie

Ciąża trwa 5 miesięcy. Samica rodzi zwykle w sierpniu jedno młode.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - EN

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Dzięki błonie lotnej potrafi wykonywać skoki na odległość 12 m.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2013-03-17, GAT-356




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.