Polatucha, wiewiórka latająca

Polatucha, wiewiórka latająca (Pteromys volans) to gatunek gryzonia należący do wiewiórkowatych. Ma szare futerko z wierzchu i białe od spodu. Ogon jest puszysty. Między kończynami rozciągnięty jest fałd skórny, który umożliwia jej skoki na dużą odległość.


Polatucha, wiewiórka latająca (Pteromys volans)
© seongjin - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

Wiewiórka latająca żyje w lasach iglastych i mieszanych Finlandii i Estonii w Europie oraz Azji. Licznie występuje w tajdze.

Tryb życia i zachowanie

Dzięki fałdowi skórnemu polatucha może pokonać odległość nawet 50 m między drzewami. Lot ślizgowy umożliwia wiewiórce latającej uniknąć ataków drapieżników, przede wszystkim kun. Prowadzi nadrzewny tryb życia. Nie zapada w zimowy sen, chociaż podczas niepogody nie przejawia większej aktywności. To ssak o aktywności nocnej.

Morfologia i anatomia

Wiewiórka latająca ma do 20 cm długości głowy i tułowia. Dodatkowo ogon ma długość do 12 cm.

Pożywienie

Zjada nasiona, owoce, pąki. Czasem zjada tez owady i ich larwy.

Rozmnażanie

Buduje gniazda lub gniazduje w dziuplach. Raz lub dwa razy w ciągu roku samica rodzi do 4 młodych. Ciąża trwa 5 tygodni.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-09-02, GAT-3920






Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2019 r.