Logo Media Nauka

Facebook

Zmrocznik liguryjski (Hyles livornica)
© als - stock.adobe.com

Zmrocznik liguryjski

Zmrocznik liguryjski (Hyles livornica) to gatunek motyla z rodziny zawisakowatych. Skrzydła pierwszej pary mają oliwkowozielony lub oliwkowobrązowy kolor z poprzeczną kremową smugą, nerwami w tym samym kolorze. Skrzydła drugiej pary prawie czarne u nasady, dalej różowe i ciemnobrązowe z jaśniejszym skrajem. Spód skrzydeł szarożółty. Czułki brunatne, końce jasne. Na brunatnooliwkowym odwłoku widoczne czarno-białe paski, biegnące w poprzek.

Gąsienica ma różnorodne ubarwienie i żółty kolec na końcu.

Występowanie i środowisko PL

To rzadko spotykany zawisak w naszym kraju. Jest migrantem z południa. Występuje w Afryce i na południu Europy oraz w Azji Mniejszej. W sierpniu może pojawić się drugie pokolenie.

Tryb życia i zachowanie

Okres lotu od maja do września. Aktywny o zmierzchu i w nocy. Przylatuje do floksji, petunii i tytoniu. Zimuje poczwarka, ale w Polsce nie przeżywa mrozów.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi 6-8,4 cm.

Pożywienie

Gąsienica żeruje na przytulii, winorośli, wierzbownicy, szczawiu, lnicy i innych rodzajach roślin.

Rozmnażanie

Dwa pokolenia w roku.

Ochrona i zagrożenia

Brak danych.

Ciekawostki

Nazwa wywodzi się od nazwy geograficzne Liguria we Włoszech, gdzie pierwszy raz zanotowano gatunek (1780).

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2020-06-28, GAT-635999


Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

       Okres lotu zmrocznika liguryjskiego.
Pokaż tylko bieżące wydarzenia





Pokrewne gatunki owadów

ikonaZmrocznik wilczomleczek
Hyles euphorbiae
Zawisakowate
Zawisakowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.


Jak szybko latają owady?

Jak szybko latają owady?

Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Część owadów porusza się w powietrzu lotem spadochronowym, szybowcowym, pływnym lub stojącym. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Jarosław Buszko, Janusz Masłowski - Motyle nocne Polski. Macrolepidoptera cześć I, ISBN 978-83-930500-2-4, Koliber 2012
  • Jacek Twardowski, Kamila Twardowska - Atlas motyli, ISBN 978-83-7845-469-4, SBM 2014

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.