logo




Gzowate

Gzowate (Oestridae) to rodzina muchówek, do której zaliczamy około 80 gatunków, z czego w Polsce 14. To w większości pasożyty ssaków, głównie kopytnych, rzadziej gryzoni, kangurów i słoni.

Wygląd

Głowa jest duża, ciało owłosione, krępe, dużych lub średnich rozmiarów. Część gatunków jest podobna do pszczół i trzmieli.

Gatunki

To atlas z wykazem gatunków, przynależących do danej rodziny. Aby wyświetlić tylko polskie gatunki, użyj filtra Ukryj obce gatunki, który znajdziesz w panelu bocznym. Możesz także użyć innych ciekawych filtrów, dzięki którym wyświetlisz gatunki z określonego kontynentu, o określonym statusie zagrożenia wyginięciem lub w oparciu jeszcze o inne kryteria. Nasz atlas zawiera karty opisów gatunków wraz ze zdjęciami. Kliknij na nazwę gatunkową lub miniaturę zdjęcia, aby się dowiedzieć czegoś więcej na temat danego gatunku.


Cephenemyia-ulrichiiCephenemyia-ulrichii PL

Cephenemyia-ulrichii

Cephenemyia ulrichii to gatunek muchówki z rodziny gzowatych, pasożyt ssaków kopytnych, związany szczególnie z łosiem. Ciało krępej budowy, owłosione. Z wyglądu giez ten przypomina trzmiela.





Inne gatunki

  • Cephenomyia stimulator
  • giez bydlęcy (Hypoderma bovis)
  • giez owczy (Oestrus ovis)
  • giez koński (Rhinoestrus purpureus)

Występowanie i środowisko

Gzowate występują na terenie całego kraju.

Tryb życia i zachowanie

To pasożyty ssaków.

Morfologia i anatomia

Długość ciała od 9 do 20 mm. Larwa może mięć nawet 3 cm długości i ponad centymetr średnicy. Narządy gębowe są uwstecznione.

Rozmnażanie

Larwy rozwijają się w nozdrzach, gardle, układzie pokarmowym lub pod skórą ssaków kopytnych, rzadziej innych. Co ciekawe samica składa nie tylko jaja (nawet 1000), ale w przypadku niektórych gatunków nawet już wyległe larwy na żywicielu wprost do nozdrzy lub oczu! Obecność larw zdradzają charakterystyczne guzy na ciele ofiary. Przepoczwarzenie następuje poza organizmem ofiary.

Pożywienie

Osobniki dorosłe nie pobierają pokarmu. Larwy prowadzą pasożytniczy tryb życia, odżywiając się śluzami i tkankami żywiciela.

Ciekawostki

Zwierzęta boją się gzów. Gdy samica gza przelatuje obok bydła, to w wpada w panikę, stara się nawet uciekać. Zaatakowane przez gzy zwierzęta mogą nawet z tego powodu umrzeć.

Pytania

Czy gzy są niebezpieczne dla ludzi?

Tak. Człowiek również może być zaatakowany przez samicę gza. Larwy mogą rozwijać się pod skórą, w oku, krtani i zatokach. Usunięcie larw wymaga zwykle interwencji chirurga. Niestety zakażenie może być także przyczyną śmierci człowieka.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Henryk Sandner - Mały Słownik Zoologiczny Owady, ISBN 83-214-0046-9, Wiedza Powszechna 1979
  • Michał Grabowski, Radomir Jaskuła, Krzysztof Pabis - Ilustrowana Encyklopedia Owadów i Pajęczaków Polski, ISBN 978-83-775-167-2, Carta Blanca Sp. z.o.o. 2012

© medianauka.pl, 2020-11-18, RODZ-649



 

Jak szybko latają owady?

Jak szybko latają owady?

Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Część owadów porusza się w powietrzu lotem spadochronowym, szybowcowym, pływnym lub stojącym. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.

Czy w Polsce można jeszcze odkryć nowe gatunki zwierząt?

Czy w Polsce można jeszcze odkryć nowe gatunki zwierząt?

Czasem można się spotkać z przekonaniem u ludzi, że w świecie zwierząt w Polsce wszystko już zostało zbadane i powiedziane. Jak bardzo poznaliśmy rodzime gatunki zwierząt? Czy można w Polsce jeszcze coś odkryć?




Polecamy w naszym sklepie

Mapa świata Puzzle
Crambidae i Thyrididae Polski
Kolorowe skarpetki urodzinowe
Kolorowe skarpetki - biedronki
Pakiet Zwierzęta Polski - Rośliny Polski
Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2021 r.