Logo Media Nauka
PL

Karaczan wschodni, karaluch

Karaczan wschodni, karaluch (Blatta orientalis) to gatunek karaczana, pospolitego owada synantropijnego o czarno-czerwonym ubarwieniu. Na końcu odwłoka znajdują się charakterystyczne dwa wyrostki. Owad ten ma dobrze rozwinięte skrzydła (u samicy są szczątkowe), a mimo to nie lata. Karaczan ten ma długie czułki, równe lub nieco dłuższe niż długość ciała.

Karaczan wschodni, karaluch (Blatta orientalis)
© Marco Uliana - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Karaczan wschodni, karaluch
Nazwa łacińska
Blatta orientalis
Nazwy obce
angielska: Oriental cockroach
niemiecka: Gemeine Küchenschabe
czeska: Šváb obecný
francuska: Blatte orientale
hiszpańska: Cucaracha negra
Pierwsze opisanie gatunku
(Linnaeus, 1758)
Obszar występowania
Europa - tak; Polska - tak;
Azja - tak;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - tak;
Ameryka Południowa - tak;
Ameryka Środkowa - tak;
Australia - tak;
Antarktyda - nie;
Karaczan wschodni, karaluch - mapa występowania w Polsce
Wielkość
Długość: 30 mm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Stawonogi (Arthropoda)
Gromada: Owady (Insecta)
Rząd: Karaczany, hełmce (Blattodea)
Rodzina: Prusakowate (Blattidae)

Występowanie i środowisko

Karaluchy pochodzą z Afryki Północnej. Mają zasięg kosmopolityczny, u nas były wszędzie pospolite w różnego rodzaju starych pomieszczeniach, piekarniach, rzadziej w naturalnym środowisku. Z uwagi na wzrost poziomu higieny w ostatnich latach, coraz rzadziej można spotkać tego owada w domostwach.

Tryb życia i zachowanie

Karaluch unika światła. Największą aktywność karaluchy przejawiają o zmierzchu i przed świtem.

Morfologia i anatomia

Karaczan wschodni dorasta do 25-30 mm długości ciała. Aparat gębowy jest typu gryzącego.

Pożywienie

To wszystkożerny owad. Zjada resztki żywności lub produkty przechowywane w spiżarniach, nawet resztki paznokci i włosów.

Rozmnażanie

Karaluch rozmnaża się przez cały rok. Samica składa jaja do ooteki - kokonu, który z początku nosi ze sobą. W ciągu roku składa 10 takich kokonów. Larwy wielokrotnie linieją przez okres siedmiu miesięcy. Po tym okresie młode przyjmują postać dorosłego owada.

Ochrona i zagrożenia

Karaluch przenosi wiele chorób groźnych dla człowieka. Należą do nich nieżyt żołądka, dur brzuszny, czerwonka, zapalenie płuc a nawet gruźlica.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-08-28, GAT-1432





© Media Nauka 2008-2018 r.