Logo Media Nauka

Facebook

Narwal (Monodon monoceros)
© Andreas Meyer - Fotolia.com

Narwal

Narwal (Monodon monoceros) to waleń z rodziny narwalowatych. Samce są trochę większe od samic. Na grzbietowej części ciała ciemne plamy, spód ciała biały. Ogólnie ubarwienie jest zmienne. Narwal ma tylko dwa zęby. U samców lewy ząb stale rośnie, przekształcając się w szpiczasty, spiralny cios, osiągając długość 2,8 m. Czasem rozwijają się dwa ciosy, zdarza się, że taki cios występuje też u samicy. Do tej pory nie wiemy, jakie znaczenie ma cios.

Występowanie i środowisko

Przybrzeżne wody mórz Arktyki pomiędzy 60° a 80° szerokości geograficznej. Najczęściej można spotkać narwala u wybrzeży Grenlandii. Lubi otwarte morze.

Tryb życia i zachowanie

Narwale żyją w małych grupach. Zimą narwale wędrują nieco na południe, zostawiając za sobą zwarte pola lodowe. Zwierzę to często wyskakuje z wody nad jej powierzchnię.

Pożywienie

Fauna denna, szczególnie ryby, ale także głowonogi i skorupiaki.

Rozmnażanie

Nie ma określonej pory godowej. Ciąża trwa 14 miesięcy. Samica rodzi zwykle jedno młode o długości około 1,5 m. Laktacja trwa 6 miesięcy. Młodym opiekuje się samica.

Ochrona i zagrożenia LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. Gatunek ten ma w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych status bliskiego zagrożenia wymarciem.

Ciekawostki

Od średniowiecza odławiano narwale dla ciosów, które przypominały ludziom rogi mitycznego jednorożca. Były bardzo cenione. Sporządzano z niego np. berła.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2012-12-27, GAT-199




Pokrewne gatunki ssaków

ikonaBiałucha, wal biały
Delphinapterus leucas
Narwalowate
Narwalowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.



Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • IUCN - Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych, ISSN 2307-8235 IUCN
  • pod red. Kazimierza Kowalskiego - Mały słownik zoologiczny - ssaki, Wiedza Powszechna 1975
  • Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz - Polskie nazewnictwo ssaków świata, 978-83-88147-15-9, Muzeum i Instytut Zoologii PAN 2015
  • Włodzimierz Serafiński, Ewa Wielgus-Serafińska - Ssaki zwierzęta świata, ISBN 83-01-05877-3, PWN 1988

Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2020 r.