Logo Media Nauka

Niesobka chmielanka (Hepialus humuli)
© isoarska - Fotolia.com

Niesobka chmielanka

Niesobka chmielanka (Hepialus humuli) to gatunek ćmy z rodziny niesobkowatych, największy krajowy przedstawiciel rodziny. Samiec jest mniejszy od samicy, ma rudy tułów i białe skrzydła. Samica ma żółtawe skrzydła pierwszej pary, a na ich powierzchni jest rudy i osobniczo zmienny wzór. Skrzydła drugiej pary są kremowe lub szarawe. Gąsienica ma brązową głowę i jest żółtawa.

Występowanie i środowisko PL

To motyl pospolity na terenie całego kraju. Jego środowiskiem są łąki, polany, skraje lasów, parki i ogrody.

Tryb życia i zachowanie

To motyl o aktywności zmierzchowej i porannej. Chętnie przylatuje do światła. Zimuje postać gąsienicy dwa razy. Okres lotu trwa od maja do lipca.

Morfologia i anatomia

Rozpiętość skrzydeł wynosi maksymalnie 6,5 cm. Narządy gębowe są uwstecznione. Czułki są krótkie.

Pożywienie

Dorosłe osobniki nie przyjmują pokarmu. Gąsienice żerują w korzeniach roślin (marchew, chmiel, szczaw).

Rozmnażanie

Samce roją się grupowo w powietrzu. Przepoczwarzenie odbywa się w glebie.

Ochrona i zagrożenia

Nie jest gatunkiem zagrożonym.

Ciekawostki

Może stać się szkodnikiem upraw chmielu.

Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2018-12-29, GAT-16158

Kalendarz przyrody

123456789101112

Opis

ukryj/pokaż
Niesobka chmielanka
         

Okres lotu niesobki chmielanki.

Pokaż tylko bieżące wydarzenia



Pokrewne gatunki owadów

ikonaKrótkowąs leśny
Triodia sylvina
Niesobkowate
Niesobkowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.


Jak szybko latają owady?

Jak szybko latają owady?

Owady są jedynymi bezkręgowcami, które potrafią latać. Część owadów porusza się w powietrzu lotem spadochronowym, szybowcowym, pływnym lub stojącym. Rozpiętość prędkości i różnych gatunków jest znaczna i może być zaskakująco duża.



Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2019 r.