Logo Serwisu Media Nauka

Nogale (Megapodidae)

Nogale (Megapodidae) to rodzina ptaków z rzędu kuraków. Rodzina ta liczy dziś 22 gatunki w 7 rodzajach. W Polsce nogale nie występują.

Wygląd

Są to ptaki o krępej budowie ciała i charakterystycznych, mocno zbudowanych, dużych nogach, które mają przystosowanie do grzebania w ziemi. Ubarwienie zwykle brązowe, szare lub czarne, kilka gatunków jest bardziej kolorowych. Na głowie znajduje się często czub. Na głowie i szyi u niektórych gatunków znajdują się nieopierzone fragmenty ciała, zwykle kolorowe.

Gatunki

Wykaz wszystkich opublikowanych artykułów tematycznych.


Nogal brunatnyNogal brunatny (Alectura lathami)

To jeden z większych nogali. Zamieszkuje lasy zachodniej części Australii.


Nazwa rodziny
Nogale (Megapodidae)
Występowanie
Australia, Nowa Gwinea, Nikobary, Celebes, Filipiny i Polinezja.Nogale - mapa występowania na świecie
Liczba gatunków na świecie
22
Liczba gatunków w Polsce
0
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Kuraki (Galliformes)
Rodzina: Nogale (Megapodidae)
Długość ciała
Długość: 24-70 cm.
Masa ciała: 0,3-3 kg.

Inne gatunki

  • Nogal trójsoplowy (Aepypodius bruijnii)
  • Nogal prążkowany, nogal pręgoskrzydły (Leipoa ocellata)
  • Nogal hełmiasty (Macrocephalon maleo)
  • Nogal melanezyjski (Megapodius eremita)
  • Nogal molukański (Megapodius freycinet)
  • Nogal mikronezyjski (Megapodius laperouse)
  • Nogal polinezyjski (Megapodius pritchardii)
  • Nogal zmienny (Megapodius reinwardt)

Występowanie i środowisko

Są to ptaki obecne w Australii, na Nowej Gwinei, Nikobarach, Celebesie, Molukach, Filipinach i w Polinezji. Najwięcej gatunków żyje w gęstych lasach tropikalnych. Tylko nogal pręgoskrzydły żyje pośród suchych zarośli.

Tryb życia i zachowanie

Ptaki te żerują na ziemi, przegrzebując ściółkę silnymi nogami w poszukiwaniu pokarmu.

Morfologia i anatomia

Brak danych.

Rozmnażanie

Nogale nie wysiadują jaj. Jaja są ogrzewane za pomocą energii słonecznej lub energii pochodzącej z fermentacji roślin. W pierwszym przypadku samica składa jaja do małych dołków wygrzebanych w ziemi, zawsze w miejscach nasłonecznionych. Po złożeniu jaj samica się już nimi nie interesuje. W drugim przypadku ptaki budują specjalne konstrukcje w kształcie kopców o średnicy 3 m i wysokości 1 m. Na jego spodzie znajduje się fermentująca roślinność, która emituje ciepło. Samiec bada dziobem temperaturę kopca. Gdy uzna, że temperatura jest odpowiednia, pozwala samicy złożyć jaja. Inne zaś ptaki potrafią wykorzystywać do inkubacji jaj wulkaniczne ciepło. Jaja są duże, białe lub brązowe. Samica składa jaja po jednym w długich odstępach czasu. W ciągu jednego sezonu samica składa od 12 do 30 jaj. Pisklęta ze względu na brak komory powietrznej w jaju wykluwają się dynamicznie. Pisklę musi też pokonać zwały ziemi w inkubatorze. Po wydostaniu się z gniazda pisklę jest zależne wyłącznie od siebie.

Pożywienie

Zjadają bezkręgowce, nasiona, owoce i jagody. Pokarmu szukają w leśnej ściółce.

Ochrona i zagrożenia

Cztery gatunki są zagrożone wymarciem, sześć kolejnych jest narażonych na wymarcie. Tubylcy wybierają jaja z gniazd, gdyż są wielkim przysmakiem. Ludzie czynią tak od stuleci.

Ciekawostki

To wyjątkowe ptaki pod względem inkubacji. Wykorzystują naturalne źródła ciepła do ogrzewania jaj. Jest to energia słoneczna, geotermalna lub pochodząca z fermentacji. W ostatnim przypadku ptaki budują specjalne inkubatory, w których są w stanie regulować dość precyzyjnie temperaturę. Jaja nogali nie mają komory powietrznej, co zmusza pisklęta do gwałtownego wydostania się z jaja. Potem pisklęta pokonują jeszcze warstwę ziemi, nawet metrowej wysokości. Wydostanie się z inkubatora może trwać nawet kilka dni. Potem pisklę musi samo zadbać o wodę i wyżywienie, ochronę i ciepło.

Zdjęcia i grafiki - galeria





© medianauka.pl, 2015-03-06, RODZ-267



Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.