Logo Serwisu Media Nauka


Pangolin olbrzymi (Smutsia gigantea)

Pangolin olbrzymi (Smutsia gigantea) to największy przedstawiciel rodziny łuskowców. Prawie całe jego ciało za wyjątkiem brzucha i głowy pokryte jest dużymi, tępo zakończonymi łuskami. Pomiędzy nimi wystają szczeciny. Samiec jest znacznie większy od samicy.

Pangolin olbrzymi (Smutsia gigantea)
© Corel

Nazwa gatunku
Pangolin olbrzymi (Smutsia gigantea)
Synonimy
Phataginus gigantea (Grubb, 1998)
Manis gigantea Illiger, 1815)
Nazwy obce
angielska: Giant Ground Pangolin, Giant Pangolin
niemiecka: Riesenschuppentier
czeska: Luskoun velký
francuska: Grand Pangolin, Pangolin Géant
hiszpańska: Pangolín Gigante
Pierwsze opisanie gatunku
(Illiger, 1815)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Pangolin olbrzymi - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 170 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Łuskowce (Pholidota)
Rodzina: Pangoliny (Manidae)

Występowanie i środowisko

Wschodnia Afryka. Lubi tereny otwarte.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi naziemny tryb życia. Kopie nory i ukrywa się w nich.

Morfologia i anatomia

Pangolin nie posiada zębów. Pokarm jest miażdżony w żołądku.

Pożywienie

Pangolin olbrzymi zjada wyłącznie owady, przede wszystkim mrówki.

Rozmnażanie

Brak danych.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© Media Nauka, 2012-12-30, ART-GAT227




Polecamy