Logo Serwisu Media Nauka

Żaba olbrzymia bucząca
(Pyxicephalus adspersus)

Żaba olbrzymia bucząca (Pyxicephalus adspersus) to bardzo duży przedstawiciel płazów z Afryki, z rzędu płazów bezogonowych. Boki mają kolor żółty, spód kremowy lub białawy, część grzbietowa pokryta zielonkawymi plamami. Z podgardla i boków ciała zwisa skóra. Głowa jest bardzo duża i słabo wyodrębniona z reszty ciała. Występuje dość pospolicie. W odróżnieniu od większości płazów samce tego gatunku są większe od samic.

Oczy są usadowione wysoko na głowie. Źrenice są poziome, tęczówki mają kolor białawy. Kończyny są krótkie, masywne, zakończone krótkimi i grubymi palcami. Palce stóp spięte są błoną pławną. W dolnej szczęce znajdują się trzy kostne twory podobne do zębów.

Żaba olbrzymia bucząca (Pyxicephalus adspersus)
Zdjęcie okazu z ZOO we Wrocławiu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Żaba olbrzymia bucząca (Pyxicephalus adspersus)
Nazwy obce
angielska: Africanbullfrog
niemiecka: Afrikanische Ochsenfrosch
czeska: Hrabatka drsná
francuska: crapaud buffle africain
Pierwsze opisanie gatunku
Tschudi, 1838
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - nie;
Afryka - tak;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Żaba olbrzymia bucząca - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 24.5 cm
Długość samicy: 12 cm
Długość samca: 24.5 cm
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Płazy (Amphibia)
Rząd: Płazy bezogonowe (Anura)
Rodzina: Żabowate (Ranidae)

Występowanie i środowisko

Afryka środkowa i południowa. Przebywa na otwartej sawannie i terenach porośniętych krzakami.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi częściowo podziemny tryb życia. Gdy w środowisku jest bardzo sucho i gorąca przechodzi w stan estywacji (snu letniego). Potrafi z wylinki i wydzieliny skóry utworzyć kokon, który chroni ją przed wysychaniem. Żaba budzi się ze stanu estywacji w porze deszczowej. Jest płazem bardzo agresywnym i żarłocznym. Potrafi pożreć zwierzę, które na nią zapolowało. Jest bardzo agresywna i żarłoczna. Potrafi zaatakować i zjeść zwierzę, które ją zaatakowało. Samiec w okresie godów wydaje buczący odgłos, wabiąc w ten sposób samice. Żaba bucząca podczas godów przejawia silny terytorializm, jest agresywna i poszczególne osobniki walczą ze sobą.

Pożywienie

Młode osobniki zjadają owady i inne bezkręgowce, dorosłe małe kręgowce takie jak płazy (także tego samego gatunku), gady, ssaki i ptaki.

Rozmnażanie

Samiec w okresie godowym wabi kilka samic. Najsilniejszy zajmuje najlepsze miejsce w zbiorniku. Zapłodnienie jaj następuje przed złożeniem jaj do wody. Samice składają skrzek w okresowych kałużach. Ilość jaj to 2000-4000, z których larwy wykluwają się już po dwóch dniach. Skrzekiem opiekuje się samiec. Z jaj wylegają się kijanki już po dwóch dniach. Nad kijankami samiec również roztacza opiekę. Samiec potrafi wykopać rowek do innej kałuży o długości nawet 15 m, aby zapewnić wilgotne środowisko w zbiorniku z kijankami. Kijanki tworzą uporządkowane kohorty. Przeobrażenie kijanek następuje już po 18 dniach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Żaba olbrzymia bucząca może zapadać w stan estywacji nawet na kilka lat.

Samiec podczas opieki nad młodymi jest bardzo agresywny. Potrafi wystraszyć nawet lwa.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-04-24, GAT-120




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.