PL

Nornik bury

Nornik bury (Microtus agrestis) to ssak z rodziny nornikowatych. Ciało pokryte futerkiem szaro-brązowym z wierzchu i srebrzystym od strony brzusznej. Ma małe oczy. To szkodnik upraw. Nornik ten jest jednocześnie jednym z najliczniejszych ssaków w Europie. Jest podobny do nornika północnego. Oba gatunki można odróżnić od siebie po uzębieniu.


Nornik bury (Microtus agrestis)
© mite - Fotolia.com

Występowanie i środowisko

Północna i środkowa Europa oraz północna Azja, aż po Chiny. Zamieszkuje pola i łąki, miejsca wilgotne. Występuje na terenie całej Polski. W Tatrach występuje do wysokości 1650 m n.p.m.

Tryb życia i zachowanie

Aktywny głownie w nocy, w dzień także. Kopie nory i buduje gniazda naziemne w gęstwinie. Spędza większość dnia w norach. Nie zapada w sen zimowy. Przemieszcza się cały czas pod osłoną roślinności, stąd jest trudny w obserwacji. Zimą porusza sięw tunelach pod śniegiem.

Morfologia i anatomia

Osiąga rozmiar do 18,5 cm długości ciała, z czego na ogon przypada 2,5-5 cm. Uszy są owłosione i małe.

Pożywienie

Zjada zielone części roślin oraz owady. Rzadziej zjada bulwy, korzenie i jagody, pąki drzew i korę w zimie. Dietę uzupełnia mchem i grzybami.

Rozmnażanie

Wyprowadza 3-4 mioty w roku. Samica po ciąży trwającej 18-20 dni rodzi 4-7 nagich i ślepych młodych. Samica karmi młode przez 12 dni. Po 3-4 tygodniach młode są zdolne do rozrodu.

LC

Ochrona i zagrożenia

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych. To ważny składnik diety naszych drapieżników takich jak lis, łasica, sowy, ptaki drapieżne. Roznosi pchły i kleszcze. To bardzo liczny gatunek.

Ciekawostki

Brak danych.


Zdjęcia - galeria


© medianauka.pl, 2013-01-09, GAT-289




Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© Media Nauka 2008-2018 r.