Logo Serwisu Media Nauka


Barasinga (Rucervus duvaucelii)

Barasinga (Rucervus duvaucelii) to ssak z rodziny jeleniowatych. Samce mają silnie rozgałęzione poroże, które dochodzi do 1 m długości. Sierść ma kolor brązowy, żółtawy. Ogon i spód ciała jasny. Czasem na ciele pojawiają się jasne plamki. Młode mają cętki. Jest cenionym zwierzęciem łownym.

Barasinga (Rucervus duvaucelii)
Zdjęcie okazu z ZOO we Wrocławiu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Barasinga (Rucervus duvaucelii)
Synonimy
Cervus duvaucelii G. Cuvier, 1823
Nazwy obce
angielska: Barasingha, Swamp Deer
niemiecka: Barasingha, Zackenhirsch
francuska: Barasinga, Cerf De Duvaucel
hiszpańska: Ciervo De Duvaucel
Pierwsze opisanie gatunku
(G. Cuvier, 1823)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Barasinga - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: 180 cm
Długość ogona: 20 cm
Ciężar: od 230 kg do 280 kg
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)
Rodzina: Jeleniowate (Cervidae)

Występowanie i środowisko

Indie. Podmokłe tereny obfite w trawę w okolicach występowania lasów.

Tryb życia i zachowanie

Aktywny rano i wieczorem, w dzień ukrywa się. Łączy się w ogromne stada, liczące nawet tysiące osobników.

Pożywienie

Jest roślinożerna, żywi się trawą, liśćmi, korą i młodymi pędami.

Rozmnażanie

W okresie godowym byki walczą o samice (łanie). Byk utrzymuje haremy do 30 sztuk samic. Ciąża trwa 250 dni.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© Media Nauka, 2012-12-01, ART-GAT163




Polecamy