Barasinga

Barasinga (Rucervus duvaucelii) to ssak z rodziny jeleniowatych. Samce mają silnie rozgałęzione poroże, które dochodzi do 1 m długości. Sierść ma kolor brązowy, żółtawy. Ogon i spód ciała jasny. Czasem na ciele pojawiają się jasne plamki. Młode mają cętki. Jest cenionym zwierzęciem łownym.

Zdjęcia - galeria

Kliknij w obrazek, aby go powiększyć lub wyświetlić galerię, pokaz slajdów i dodatkowe opisy zdjęć.


Występowanie i środowisko

Indie. Podmokłe tereny obfite w trawę w okolicach występowania lasów.

Tryb życia i zachowanie

Aktywny rano i wieczorem, w dzień ukrywa się. Łączy się w ogromne stada, liczące nawet tysiące osobników.

Pożywienie

Jest roślinożerna, żywi się trawą, liśćmi, korą i młodymi pędami.

Rozmnażanie

W okresie godowym byki walczą o samice (łanie). Byk utrzymuje haremy do 30 sztuk samic. Ciąża trwa 250 dni.

Ochrona i zagrożenia VU

Gatunek ten jest narażony na wymarcie. Ma status VU w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Synonimy

W literaturze można spotkać następujące synonimy dla określenia nazwy tego gatunku:

  • Cervus duvaucelii G. Cuvier, 1823

Pokrewne gatunki ssaków

Jeleniowate
Jeleniowate

Zobacz inne gatunki
z tej rodziny.

Największy ssak

Największy ssak

Który z saków jest największy na świecie, a który w Polsce? Czy w historii żyły większe ssaki niż obecnie? Czy są to ssaki wodne czy lądowe?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Jak dużo jedzą zwierzęta?

Czy tylko człowiek bywa obżartuchem? Czy w świecie zwierząt również można znaleźć łakomczuchów? Ile pokarmu zjadają różne zwierzęta?


© medianauka.pl, 2012-12-01, GAT-163






Polecamy w naszym sklepie

Kolorowe skarpetki urodzinowe
Montessori - Zwierzęta
Animalium
Ilustrowana encyklopedia ssaków Polski - Atlas
Leniwce Puzzle
Niektóre treści nie są dostosowane do Twojego profilu. Jeżeli jesteś pełnoletni możesz wyrazić zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. W ten sposób będziesz miał także wpływ na rozwój naszego serwisu.
© ® Media Nauka 2008-2022 r.