Bukowce

Bukowce (Fagales) to rząd roślin naczyniowych nasiennych okrytozalążkowych. Do tego rzędu należą najważniejsze gatunki drzew liściastych strefy umiarkowanej. Do bukowców zaliczamy około 1100 gatunków, głównie drzew i krzewów. W naszej florze można naliczyć około 18 gatunków.

Rodziny

Alfabetyczny wykaz opublikowanych rodzin.

Nazwa rodzinyNazwa
łacińska
Liczba gatunków Czy występuje
w Polsce?
ŚwiatPolska
brzozowateBetulaceae14011Tak
bukowateFagaceae9004Tak
leszczynowateCorylaceae603Tak

Występowanie i środowisko

Bukowce nie rosną na południu Afryki i pojedyncze gatunki w Ameryce Południowej.

Rozmnażanie

To rośliny wiatropylne. Kwiaty są rozdzielnopłciowe.

Najbardziej popularne gatunki roślin

Oto wykaz dziesięciu (TOP 10) najbardziej popularnych gatunków roślin z tego rzędu. Jako kryterium popularności danej rośliny przyjęto częstość jej wyszukiwania w przeglądarce internetowej (w przypadku gdy nasz serwis posiada takie dane).

  1. kasztan jadalny
  2. dąb bezszypułkowy
  3. dąb szypułkowy
  4. brzoza brodawkowata
  5. dąb czerwony
  6. grab pospolity, grab zwyczajny
  7. buk pospolity, buk zwyczajny
  8. olsza czarna
  9. leszczyna pospolita, orzech laskowy
  10. brzoza karłowata

Kalendarz przyrody

Kolejne numery w tabeli oznaczają miesiące. Kolorowa kolumna oznacza bieżący miesiąc. Kropkami zaznaczono zdarzenie, które trwa przez cały okres, a trójkątami tylko początek lub koniec miesiąca. Na końcu tabeli znajduje się filtr, za pomocą można ograniczyć liczbę wyświetlanych wierszy do bieżącej daty.

123456789101112

Opis

          Zbiór soku brzozowego.
          Sadzenie sadzonek.
           Pylenie kotków.
          Kwitnie brzoza brodawkowata.
           Główne cięcie pielęgnacyjne.
          Grabienie i kompostowanie liści brzozowych.
          Kwitnie brzoza cukrowa.
          Kwitnie brzoza karłowata.
          Kwitnie brzoza niska.
          Kwitnie brzoza omszona.
         Buk pospolity jako jedno z niewielu drzew liściastych zatrzymuje suche brązowe liście na gałęziach przez całą zimę; suche liście opadają dopiero przy wyrastaniu nowych wiosną; efektowna zimowa dekoracja i ochrona przed wiatrem przy żywopłotach.
          Optymalny termin sadzenia wiosennego – marzec i kwiecień to doskonały czas przed rozwojem liści.
           Nawożenie wiosenne – skromna dawka nawozu wieloskładnikowego lub kompostu wokół roślin; młode buki (do 5 lat) doceniają wiosenne zasilenie; stare drzewa na typowych glebach nie wymagają nawożenia.
           Ściółkowanie korą sosnową lub dębową wokół nowo posadzonych roślin – warstwa 8–10 cm wokół bryły korzeniowej; utrzymuje wilgoć i reguluje temperaturę gleby; absolutnie nie dotykać pnia; buk jest szczególnie wrażliwy na uszkodzenia kory.
           Pierwsze cięcie żywopłotu bukowego sezonu – marzec przed rozwojem liści to doskonały czas na cięcie formujące żywopłotu; usunąć zimowe uszkodzenia i nadać kształt; buk doskonale znosi silne cięcie
          Kwitną buki.
           Rozwijanie się liści – jeden z najpiękniejszych momentów roku – jasnozielone lub złocistożółte (u odmiany 'Zlatia'); charakterystyczne fałdowane i jedwabisto połyskujące młode liście buka są absolutnie wyjątkowe wśród polskich drzew; jeden z najpiękniejszych aspektów wiosennych polskich lasów i ogrodów; u odmian purpurowych ('Purpurea', 'Riversii') liście od początku ciemnoróżowe lub czerwonopurpurowe.
           Nawożenie po pojawieniu się liści – skromna dawka nawozu do drzew i krzewów lub kompostu; wspomaga wzrost wiosenny u młodych drzew.
           Główne cięcie żywopłotu bukowego – maj to optymalny termin pierwszego intensywnego cięcia formującego żywopłotu; po pełnym rozwinięciu liści; buk przy żywopłocie wymaga 1–2 cięć w sezonie dla utrzymania kształtu; przy formie trapezoidalnej (szersza u dołu) dolne gałęzie mają dostęp do światła i żywopłot nie łysieje od dołu.
           Nawożenie pogłówne przy młodych drzewach – kontynuacja co 4–6 tygodni; dorosłe buki nie wymagają nawożenia.
           Obserwacja zdrowia liści – żółknięcie liści może wskazywać na chlorozę przy zbyt zasadowej glebie; brązowienie końcówek liści przy suszy; buk z reguły odporny na choroby, choć podatny na zgniliznę drewna przy uszkodzeniach kory.
          Drugie cięcie żywopłotu bukowego – lipiec i sierpień to czas drugiego cięcia żywopłotu; przy intensywnie rosnącym żywopłocie drugie cięcie dla utrzymania kształtu; ostatnie cięcie sezonu nie później niż do połowy sierpnia dla stwardnienia nowych przyrostów przed zimą.
          Uzupełnienie ściółki przed jesienią – odświeżenie warstwy kory lub zrębków wokół pnia; ochrona płytkich korzeni buka przed wahaniami temperatury.
           Dojrzewanie i opadanie bukwi – wrzesień to główny miesiąc dojrzewania bukwi; jeżowate miseczki otwierają się i uwalniają trójgraniaste orzeszki; intensywne opadanie bukwi pod drzewami; pokarm dla wielu gatunków leśnych: dziki wiewiórki sójki myszy leśne i wiele innych; w obfitego owocowania bukiew jest głównym pokarmem dzikich zwierząt przez całą jesień i zimę. Zbiory bukwi – zbierać świeże orzeszki zaraz po opadnięciu; prażyć na patelni lub w piekarniku dla dezaktywacji trującej faginy; prażona bukiew ma orzechowy smak i jest jadalna; olej z bukwi wysokiej jakości i smaczny; historycznie ważny surowiec spożywczy w Europie Środkowej.
          Doskonały termin sadzenia jesiennego – wrzesień i październik to doskonały czas sadzenia buka z pojemnika lub z otwartym korzeniem; ciepła gleba sprzyja ukorzenieniu się przed zimą; buk sadzony jesienią bardzo dobrze zimuje. Regularne podlewanie świeżo posadzonych roślin – co 3–5 dni przez pierwsze 4–6 tygodni; przy suchej jesieni szczególnie ważne.
         Szczyt jesiennych barw – październik to absolutny szczyt dekoracyjności buka pospolitego jesienią; liście płoną złotem pomarańczem miedzią i brązem; u odmian purpurowych spektakularne przejście przez ognistą czerwień do miedzianej i brązowej barwy; buk pospolity to jedno z najpiękniejszych jesiennych drzew europejskich; w lasach bukowych krajobraz jesienią absolutnie wyjątkowy.
          Kwitnie dąb bezszypułkowy.
           Kwitnie dąb czerwony.
           Kwitnie dąb omszony.
          Kwitnie dąb szypułkowy.
          Kwitnie grab pospolity.
           Główne cięcie pielęgnacyjne przed ruszeniem pąków.
           Nawożenie starszych drzew.
           Pierwsze podlewanie po zimie — szczególnie młode drzewka.
           Wysiew stratyfikowanych kasztanów do doniczek — kiełkują szybko w cieple.
           Sadzenie sadzonek.
           Nawożenie azotowe (pogłówne).
           Mulczowanie — uzupełnij warstwę jeśli się przerzedził.
           Kontrola pod kątem chlorozy.
         Obserwacja pod kątem raka kasztanowca (Cryphonectria parasitica).
          Kwitną kasztany jadalne.
          Nawożenie potasowe — wspomaga zawiązywanie owoców.
           Letnie cięcie formujące — usuwanie zbędnych pędów i wilków.
          Kontrola pod kątem raka kasztanowca i zgnilizny korzeni.
          Obserwacja pod kątem słonika kasztanowca (Curculio elephas) — larwy w kasztanach.
           Nawożenie (ostatnia dawka potasu).
          Dojrzewają kasztany jadalne.
          Cięcie pielęgnacyjne po opadzie liści — usuwanie chorych i suchych gałęzi.
          Jesienne sadzenie.
           Kontrola pni pod kątem raka kasztanowca.
           Okrywanie młodych drzewek (do 3–4 lat).
           Mulcz wokół pnia (15–20 cm) — ochrona korzeni przed mrozem.
          Cięcie pielęgnacyjne.
         Kwitnie leszczyna pospolita.
           Pierwsze podlewanie po zimie — szczególnie młode krzewy.
           Sadzenie sadzonek.
         Regularne podlewanie.
           Nawożenie azotowe (pogłówne).
           Kontrola pod kątem mszyc.
           Usuwanie odrostów korzeniowych i wilków (pionowe pędy wewnątrz krzewu).
          Nawożenie potasowe — wspomaga jakość i wielkość orzechów.
           Kontrola pod kątem przędziorka i misecznika.
          Dojrzewają orzechy laskowe.
         Opad liści.
          Główne cięcie pielęgnacyjne.
          Jesienne sadzenie sadzonek.
          Kwitnie leszczyna turecka.
         Kwitnie olsza (olcha) czarna.
         Kwitnie olsza szara.
         Kwitnie olsza zielona.


Filmy


Bibliografia

Wykaz całej bibliografii dla wszystkich artykułów opublikowanych w niniejszym serwisie znajduje się w odnośniku w stopce. Poniżej znajduje się wykaz publikacji, które w szczególności były wykorzystywane w przygotowaniu niniejszego artykułu:

  • Lucjan Rutkowski — Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, ISBN 978-83-01-14342-8, PWN SA 2004
  • Pod redakcją Alicji i Jerzego Szweykowskich — Słownik botaniczny, ISBN 83-214-1305-6, Wiedza Powszechna 2003
  • Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski — Botanika. Systematyka, ISBN 978-83-01-13953-7, PWN 2013

© medianauka.pl, 2017-05-09, RZAD-139/23734
Data aktualizacji artykułu: 2023-12-24





FacebookWhatsAppTwitter/XLinkedInEmail
©® Media Nauka 2008-2026 r.