Logo Serwisu Media Nauka

Gębal długosterny
(Batrachostomus hodgsoni)

Gębal długosterny (Batrachostomus hodgsoni) to przedstawiciel gębali o marmurkowym, miękkim upierzeniu, z dużą głową i pomarańczowymi oczami. Skrzydła są zaokrąglone, ogon dość długi. U nasady dzioba znajdują się szczecinki, pełniące prawdopodobnie rolę ochronną. Nogi i stopy są bardzo krótkie.

Gębal długosterny (Batrachostomus hodgsoni)
© panuruangjan - Fotolia.com

Nazwa gatunku
Gębal długosterny (Batrachostomus hodgsoni)
Nazwy obce
angielska: Hodgson's Frogmouth
francuska: Podarge de Hodgson
hiszpańska: Podargo colilargo
Pierwsze opisanie gatunku
(Gray, 1859)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Gębal długosterny - mapa występowania na świecie
Legenda
Legenda 1 Obszary całorocznego występowania
Legenda 2 Obszary gniazdowania
Legenda 3 Obszary zimowania
Wielkość
Brak danych.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Lelkowate (Caprimulgiformes)
Rodzina: Paszczakowate, zmroczniki (Podargidae) (Podargidae)

Występowanie i środowisko

Zamieszkuje tropikalne lasy w Azji Południowej.

Tryb życia i zachowanie

Poluje o zmierzchu i w nocy. W obliczu zagrożenia zastyga w bezruchu, trudno go wówczas zauważyć, gdyż do złudzenia przypomina gałąź. Lot szybki, zwrotny.

Pożywienie

Zjada głównie owady i inne bezkręgowce, chwytane z ziemi albo z liści.

Rozmnażanie

Gniazduje na drzewach. Gniazdo ma postać małej czarki, wysłanej własnymi piórami. W zniesieniu 1-2 jaja. Pisklętami opiekuje się samiec i samica.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Brak danych.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2015-03-19, GAT-734




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.