Logo Serwisu Media Nauka

Kumak dalekowschodni
(Bombina orientalis)

Kumak dalekowschodni (Bombina orientalis) to gatunek płaza z rodziny kumakowatych. Grzbiet jest zielono-czarny z licznymi brodawkami. Brzuch ubarwiony na czerwono lub pomarańczowo z ciemnymi plamami. Końce palców są pomarańczowe. Samce są nieco mniejsze od samic.

Na palcach przednich łap płazy te posiadają modzele (przylgi), które ułatwiają przytrzymanie śliskiej partnerki podczas zapładniania. Między palcami stóp znajduje się błona pławna. Źrenice oczu mają kształt serca lub odwróconej kropli. Błony bębenkowe ani rezonatory nie występują. Skóra zawiera gruczoły wydzielające trujący śluz, który u człowieka może wywołać podrażnienie i alergię.

Kumak dalekowschodni (Bombina orientalis)
Zdjęcie zbiorów ZOO w Opolu © medianauka.pl

Nazwa gatunku
Kumak dalekowschodni (Bombina orientalis)
Nazwy obce
angielska: Oriental bell toad, oriental fire-bellied toad
niemiecka: Chinesische Rotbauchunke
czeska: Kuňka východní
hiszpańska: Sapillo de vientre de fuego oriental
Pierwsze opisanie gatunku
(Boulenger, 1890)
Obszar występowania
Europa - nie; Polska - nie;
Azja - tak;
Afryka - nie;
Ameryka Północna - nie;
Ameryka Południowa - nie;
Australia - nie;
Antarktyda - nie;
Kumak dalekowschodni - mapa występowania na świecie
Wielkość
Długość: od 40 mm do 70 mm
Maksymalna długość życia
20 lat.
Systematyka
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Płazy (Amphibia)
Rząd: Płazy bezogonowe (Anura)
Rodzina: Kumakowate (Bombinatoridae)

Występowanie i środowisko

Azja. Chiny, Korea i Rosja. Lasy iglaste i mieszane, bagna, dorzecza.

Jest bardzo pospolity w Chinach, gdzie podczas godów może osiągać liczebność 8 osobników na 1 m2 powierzchni zbiornika wodnego. Kumak dalekowschodni preferuje zbiorniki z wodą stojącą.

Tryb życia i zachowanie

Prowadzi ziemno-wodny tryb życia. Wiosnę i lato spędza w wodzie. Od października do maja kumaki wychodzą na ląd i zimują (zapadają w stan hibernacji). Zagrzebują się ziemi, chowają pod korzeniami lub kamieniami. Czasami zimują w małych grupkach. Gdy kumak dalekowschodni czuje się zagrożony, nurkuje na dno zbiornika. Gdy jest na lądzie odwraca się na brzuch, pokazując jaskrawe ubarwienie.

Pożywienie

Owady, w tym mrówki, chrząszcze, muchy, ale także ślimaki, skąposzczety. Młode kijanki zjadają glony, większe - pokarm zwierzęcy (dafnie, oczliki i inne).

Rozmnażanie

W okresie godowym samce "kumkają", wabiąc samice. Samica składa około 100-250 jaj o średnicy 2 mm. Samica przykleja jaja do powierzchni kamieni. Już po 3-10 dniach wykluwają się z nich małe kijanki, które przeobrażają się po 12-14 tygodniach.

Ochrona i zagrożenia status IUCN - LC

Gatunek ten nie jest zagrożony wymarciem. Ma status LC w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Ciekawostki

Jest to płaz chętnie hodowany w terrariach. Kumaki bardzo szybko się oswajają - nie uciekają wówczas przed ludźmi i pobierają pokarm podawany za pomocą pęsety.

Zdjęcia i grafiki - galeria


© medianauka.pl, 2012-04-29, GAT-127




Polecamy koszyk



© Media Nauka 2008-2017 r.